ヾヾshominnieヾヾ

just about my ordinary life

ก็ดีนะ....แต่

ไม่ได้เจอมา1อาทิตย์ กับอีก1วัน ในที่สุดเมื่อวานก็ได้เจอ
แต่ก็นะ เจอแล้วไง คุยกันมั้ย ก็ไม่คุย
เราก็ไม่คุยกับเค้า เค้าก็ไม่คุยกับเรา
เรายังจะเดินหนีเราอีก เฮ่อออ เหนื่อยใจว่ะ

ก็เมื่อวานไปเดินเกษตรแฟร์ อยากชวนเค้าใจจะขาด
แต่ก็แบบไม่กล้าชวน ได้กำลังใจจากจ๋าและน้ำหอมมา ก็เลยกล้าโทรไปชวน
โทรไปประมาณ 4-5 ครั้งได้ ไม่่รับโทสับเราเลยอ่ะ
จริงๆใจเสียตั้งแต่ไม่รับครั้งที่ 3 ล่ะ คิดในแง่ดีว่า เค้ากำลังมีสมาธิกับการทำรายงาน
ในที่สุด ครึ่งชั่วโมงหลังจากเราโทรไปล่าสุด เค้าก็โทรกลับมา
คือแบบเราตั้งเสียงไว้เฉพาะไง เป็นเสียงริงโทนที่อยากฟังสุดๆ
แทบกริ๊ดอ่ะ ตอนนั้นน้ำหอมกับโจมากแล้ว เขิน ฮ่าๆๆ


เค้า : อืมม โทรมามีไร
เรา : (ใจเต้นสุดๆ) อ่อ ก็จะชวนมาเดินเกษตรแฟร์
เค้า : ไม่เอาอ่ะ ไม่ไปขี้เกียจ ยังทำรายงานไม่เสร็จเลย จะส่งวันจันทร์เนี้ย บลาบลาบลา
เรา : โห ส่งตั้งวันจันทร์ จะรีบทำทำไม มีเวลาอีกตั้ง 2 วัน มาเหอะๆ
เค้า : ไม่ไป ไปทำไมมีแต่มะขาม
เรา : (ใจเสียแล้ว) ไม่มาจริงๆหรอ
เค้า : แล้วจะเดินกันถึงกี่โมงอ่ะ แล้วมีใครไปบ้างเนี้ย
เรา : ก็ถึงประมาณสองทุ่มอ่ะ ตอนนี้ก็มี เรา น้ำหอม โจ เดี๋ยวเม แอ้ นุ่น ก็มา
เค้า : อืมๆๆๆ เดี๋ยวดูก่อนล่ะกัน ถ้าไปแล้วจะโทรบอกอีกที
เรา : โอเค บาย

เป็นบทสนทนาประมาณนี้

พอทุกคนมาครบ ณ เวลา 1 ทุ่ม ((ได้ข่าวว่านัดกัน 16.30 ซึ่งเปื่อเลทแล้ว เหอๆ))
ก็เริ่มเดินกัน จากคณะ เดินไปทางบาร์ใหม่ ออกตรงสระว่ายน้ำ แล้วก็เดินเลาะมาเรื่อยๆ
คนก็เยอะใช้ได้ แต่ก็ไม่ถือว่าเยอะมากอ่ะ
พอเดินมาถึงแถวๆเคยูแบนด์ เมกับนุ่นก็บอกว่า เดี๋ยวพี่น้ำมา
พอได้ยินแค่นั้นแหละ เราหยุดยิ้มไม่ได้อ่ะ คิดถึงงงงง จะได้เจอแล้ว
แต่เราก็แบบแอบน้อยใจอ่ะ ทำไมไม่โทรหาเราล่ัะ

พอเดินไปเกือบถึงสนามอินทร์ฯด้านข้าง เค้าก็โทรมาบอกว่าถึงแล้ว
((ทำไมมาถึงเร็วจังว่ะ ก็รู้ว่าบ้านใกล้ แต่ได้ข่าวว่ารถติดเหอะ))
สรุปก็นั่งรอพวกเราตรงสามแยกประตูสองไปแหละ
แล้วพวกเราก็เดินชิลกันได้อีก แวะดูนู้นดูนี่ ซื้อนู้นซื้อนี่กัน
แต่เรากับโจอ่ะ จะเดินเร็วไง แทบไม่รอคนอื่น เหอๆ
เราบอกทุกคนแล้วว่าอย่าให้เราเดินนำหน้า เราจะเดินไม่รอใครจริงๆ
แล้วอีกอย่าง เราก็อยากเจอเค้าเร็วๆด้วยอ่ะ นั่งอยู่คนเดียวเหงาแย่

พอถึงแถวๆประตูสอง เราก็เห็นเค้านั่งรออยู่อ่ะแหละ
แต่แม่ดันโทรมาพอดี เราก็แบบคุยโทสับกับแม่ไป แล้วก็เดินเข้าไปหาเค้า
ก็เลยแบบ ไม่ได้ทักอะไรเค้าเลย แล้วก็นะ คุยเรื่องธุระกับแม่นานได้อีกเหอะ
จนนุ่น หอม แอ้ พี่เอ็กซ์ เม แมคตามมาทันอ่ะ
แล้วก็ได้ยินประโยคที่เค้าพูดกับนุ่น ประมาณว่า
""ฝากไปบอกคนนั้นด้วยนะ ก็ใครก็ไม่รู้ ตื้อให้มาอยู่น่ะแหละ""
((ดูเป็นประโยคงงๆ แต่คือ เค้าหมายถึงเรา แต่ไม่ยอมพูดกับเรา ทั้งๆที่เราก็ยืนอยู่ตรงนั้นอ่ะนะ))

เราเค้าก็พูดแซวๆเราอะไรสักอย่างต่อไป
เราเลยแบบทำท่าจะต่อยไรงี้ แล้วจะแกล้งผลักเค้าไง
มือเรายังไม่ถึงตัวเค้าเลยเหอะ เค้าบอกว่า โหดูสิดำแล้วเนี้ย
เราเลยเลิกยุ่งกับเค้า เดินไปนั่งข้างน้ำหอมเลย

พอพี่ไก่กับจ๋ามา ก็เดินกันต่อ เป็นปัญหาโลกแตกว่าจะกินอะไร
อ่อ ตอนนั้นโดนที่บ้านวีนใส่เป็นที่เรียบร้อย "จะกลับกี่โมงก็กลับ"

ขอเล่าตอนที่จะเอายางมัดผมก่อน
คือโจบ่นว่าร้อน แล้วก็อยากได้ยางมัดผม
สรุปไม่มีใครมีเลย โจเลยแกะยางจากถุงโดนัทมามัดซะเลย
แล้วพี่น้ำอยากได้บ้าง ((ผมก็ไม่ได้ยาวมากมายอะไรเล้ยยยยย))
แล้วเค้าก็เห็นเราถือถุงขนมอยู่ แล้วคือก็มียางไง อยากได้บ้าง
คือเวลา ผช คนนี้ เวลาอยากได้อะไร จะกลายเป็นเด็ก 5 ขวบทุกที
""จะเอายางอ่ะ"" น้ำเสียงจะเปลี่ยนไปจากปกติ แล้วก็ชี้มาที่ถุงที่เราถืออยู่
""เฮ้ย อันนี้ไม่ได้"" เออะ ถึงอยากจะให้แต่ว่าให้ไม่ได้จริงๆอ่ะนะ

นุ่นเสนอจัมโบ้มา แต่เรากับโจไม่อยากสุดๆ
เราเลยเสนอประตู1ไป แต่จริงๆเราหมายถึงประตู1ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนะ
ไม่ใช่ที่ๆไปนั่งกินกัน เหอๆ แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะว่าเรายังอิ่มชีทไบท์อยู่เลย

พอเดินมาถึงตรงประตู 1 ก็เดินเข้าไปหาที่นั่งกัน
จัดการยกโต๊ะมาต่อกันเรียบร้อย ฮ่าๆๆ บริการตัวเองทุกอย่าง
เราได้นั่งข้างเค้าอีกล่ะ เป็นมุมที่ลำบากจริงๆ
คือเค้านั่งหัวโต๊ะ แล้วเราก็นั่งฝั่งซ้ายมือของเค้าอ่ะ
บอกแล้วว่า ชอบนั่งฝั่งตรงข้ามที่สุด ฮืออออ อยากนั่งมองหน้าอ่ะ

นั่งข้างกันก็ไม่ได้คุยกันหรอกนะ เหอๆ
แต่เราก็แอบนั่งดูเค้ากินบ้างเป็นระยะ แหะๆ
สังเกตทุกครั้งน่ะแหละ ไม่เข้าใจจริงๆจะรีบกินไปไหนเนี้ย
ก่อนกลืนนี่เคี้ยวบ้างรึเปล่า เฮ่อออออ
แล้วตอนกินใกล้หมด ซดน้ำซะเกลี้ยงถ้วยเลยอ่ะ
เราคิดในใจว่า นี่ไม่กินถ้วยเข้าไปด้วยเลยล่ะ เหอๆ
แต่ไม่กล้าเล่น ถ้าเล่นต้องโดนด่ากลับมาอีกแน่

พอตอนจะกลับ จะลุกจากโต๊ะแล้วแหละ
เค้าหันมาถามว่า "นี่ง่วงป่ะเนี้ย"
""อะไร ง่วงตรงไหนเนี้ย"" ตอบแบบโวบวายๆ
"อะไรเนี้ย โวยวายตลอดอ่ะ"

อยากคุยกับเค้าดีๆบ้าง แต่แบบ ไม่มีสติทุกที
จริงๆคงจะเป็นที่เราเองแหละ ที่จะชอบโวยวายไว้ก่อน
ก็มันเขินอ่ะ ไม่รู้จะทำไงดี แหะๆ

แ้ล้วก็แยกย้ายกลับบ้าน
เราล่ะอยากจะย้ายบ้าน ไปอยู่ทางบ้านเค้าจริงจริ๊งงงงงง
จะได้อยู่ด้วยกันนานขึ้นอีกนิดก็ยังดี เฮ่อออออออ
  1. 2010/02/07 01:16|
  2. 特別の日
  3. | トラックバック:0
  4. | コメント:8

บ้าบอ เพ้อเจ้อ

วันนี้เพื่อนๆไปดู ผช เตะบอลกันอีกแล้วค่ะ อิจฉา อยากไปบ้าง
แต่ถ้าขอที่บ้านไป ถึงแม้จะอ้างเรื่องอื่นก็เถอะ
ได้โดนที่บ้านถีบออกจากบ้านแน่นอน หึหึ
ก็เลยได้แต่นั่งแก่วอยู่บ้านคนเดียวอย่างเงียบเหงา
รายงานสองวิชา ยังไม่ได้เริ่มทำสักกะวิชา เหอๆ
แปลช็อตสตอรี่ก็ยังไม่ได้เริ่ม โฮกกก อย่างขี้เกียจอ่ะ
ไฟขยันที่มีมานิดนึงตอนครึ่งเทอมแรก หายไปแล้ว
พยายามจะบิ๊วแล้ว แต่ว่าไม่ได้จริงจัง เหอๆ


ไม่รู้จะเอายังไงกับรัก(ข้างเดียว)ของตัวเองดี
แม่งๆๆๆ ผช บ้า เลือกมากเกินไปแล้วนะ เชอะๆๆ
ถ้าตัวเองหน้าตาดีจะไม่บ่นเล้ยยยย แต่ก็นะ
ถ้าหน้าตาดีก็ไม่ใช่สเปคเราอ่ะดิ ฮ่าๆๆๆๆ
เมื่อวานพูดมาได้ หาน้องๆให้หน่อยสิ
แหม่ พูดมาไอ้คนที่เดินอยู่ข้างหน้าเนี้ย เจ็บจึกเลยทีเดียว
แล้วเพื่อนโจคะ จะเล่นอะไรเนี้ย ไม่มีปรึกษากันก่อนเลย ช้านหัวใจจะวายตาย
ทำไมล่ะๆๆ เป็นถังแก๊สแล้วผิดตรงไหน
กัดเราอยู่ได้ เห็นว่าเราไม่เถียงกลับหรือไง เชอะๆๆๆ
คนบ้าอะไรพูดมากได้อีก พูดไม่หยุดเลยอ่ะ
แล้วก็เลิกใจดีกับพวกเราสักทีได้ป่ะ ((พูดไปงั้นแหละ อย่าเลิกนะ))
ทำไมเราต้องชอบคุณด้วยเนี้ยยยยย น้ำใส ((ชื่อมาแล้ว ฮ่าๆ))
((อย่าไปกลัว ใครจะเ้ข้ามาอ่าน))
แล้วเมื่อวานตอนที่ถามเรา ว่าเราจะไปทำไม
อยากให้เราตอบจริงๆหรือไง ว่าที่เราไปก็เพราะว่าอยากอยู่กับคุณน่ะแหละ
อึดอัด อยากระบาย โฮกกกกกกกก อยากพ่นไฟด้วยตอนนี้

ตอนนี้คือแบบ ใจนึงก็อยากบอกความในใจตัวเอง
แบบว่า ให้รู้ผลไปเลยว่าจะเป็นยังไง
แต่อีกใจก็โค่ดกลัว ถ้าบอกไปแล้ว ไม่พูดกัน ไม่เจอกันอีก เราตายแน่
เฮ่อออออ กลุ้มใจกับความรักจริงๆ เรื่องง่ายๆที่ยากจริงๆ
ทำยังไงดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วตอนนี้ก็กลับโหมดเดิม หลังจากที่หลุดออกมาได้พักนึง
คือนั่งจ้องหน้าเฟซบุ๊คเค้าอีกแล้วไง งานการไม่ทำ บ้าแล้ว เฮ่ออ
แต่ว่าเมื่อเทียบกับช่วงแรกๆแล้ว ตอนนี้ก็บ้าน้อยลงล่ะ
เมื่อไหร่จะได้เจอคุณอีกเนี้ยยยยยยย คิดถึงๆๆๆๆๆ
แต่ว่ามาเจอหน้าเรา ก็เลิกกัดเราเห้อออ คุยกันดีๆบ้างก็ได้
  1. 2010/01/19 23:14|
  2. いろいろのこと
  3. | トラックバック:0
  4. | コメント:2

น้อยใจ

泣き顔 ก็แค่รู้สึกน้อยใจกับความรักของตัวเอง
ทำไมว่ะๆๆๆ เราจะรักใครสักคน
เรากับเค้า จะเป็นกันได้แค่ พี่ชาย กับ น้องสาว แค่นี้หรอว่ะ??
ไม่สามารถจะเป็นอะไรกันมากกว่านี้ได้แล้วหรอ
ที่ทำมาทุกอย่างก่อนหน้านี้ รู้สึกว่าไม่มีประโยชน์อะไรเลยอ่ะ
เหนื่อยจัง จะเลิกดีมั้ยเนี้ย ไม่มีความมั่นใจอะไรเลย
ว่าจะก้าวหน้าเป็นอะไรได้มากกว่าพี่น้องกัน เฮ่อออ
  1. 2009/12/27 23:06|
  2. いろいろのこと
  3. | トラックバック:0
  4. | コメント:0

ก็ดีใจอ่ะ

はーと ช่วงนี้กำลังมีความรัก(ข้างเดียว)อยู่
ก็สุขบ้าง เวลาได้เจอ ทุกข์บ้างเวลาอยากเจอแต่ไม่ได้เจอ

ทั้งๆที่หน้าที่แล้วบอกว่าจะเก็บไว้เป็นความลับก่อน
แต่พออัพหน้านั้นเสร็จไม่ถึงสองชั่วโมง ก็มีคนรู้ซะแล้ว
แล้วก็กลายเป็นว่าตอนนี้ก็รู้กันหมดล่ะ ฮ่าๆๆ
ล่าสุดก็เมื่อกี้เลย อินัท เราก็นึกว่ามันรู้นานแล้ว
สรุปเพิ่งรู้เมื่อกี้เพราะว่าเราบ่นคิดถึงเค้าไป ฮ่าๆ

ดีใจที่แบบเพื่อนๆทุกคนบอกว่าเค้าเป็นคนดี
แล้วก็แบบสนับสนุน แล้วก็ช่วยเราหลายๆอย่างเลย
ทั้งให้กำลังใจ แล้วก็ชวนออกมาเจอกัน ขอบคุณทุกคนมากนะ

เราก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เค้ารู้ตัวรึเปล่าอ่านะ
เพราะว่าถ้าอยู่ต่อหน้า เราก็เก็บอาการสุดๆ
แต่ว่าบนเฟซบุ๊คเนี้ยไม่เลย เหอๆ
ถ้าเค้าเข้ามาตามอ่านก็น่าจะเดาได้ว่าเราหมายถึงเค้าอ่ะ

ตอนนี้โค่ดอยากบอกความในใจ แบบว่าบางทีก็อึดอัด
แต่ก็อย่างที่จ๋าบอก เราก็กลัวจะเป็นอย่างนั้นแหละ
เพราะฉะนั้นก็อดทนต่อไปแหละ
เพราะว่าที่เป็นอย่างทุกวันนี้ก็มีความสุขดี แต่บางทีก็แค่หวังมากไปหน่อย

เฮ่อออ คิดถึงจัง เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีกนะ ふむ
  1. 2009/12/23 22:58|
  2. いろいろのこと
  3. | トラックバック:0
  4. | コメント:0

เพ้อๆ ((อะเกน))

ช่วงนี้มีอะไรเข้ามาให้เพ้ออีกแล้วล่ะ にこ
หลังจากเพ้อกับสิ่ง(คน)ก่อนหน้านี้น้อยลง
ก็นะ คุยกันน้อยลง ไม่เจอกันมาครึ่งปี ไม่ได้ยินเสียงมาห้าเดือน ก็แค่นั้นแหละ ฮ่าๆ
แต่ไม่รู้ว่าถ้าได้กลับไปเจอกันอีก จะเป็นยังไงก็ยังไม่รู้เหมือนกัน

นั่น!!! จะมาพูดถึงสิ่งใหม่ กลายเป็นว่าต้องกล่าวถึงสิ่งเก่าก่อนซะงั้น

แต่ว่าก็ไม่รู้จะพูดถึงสิ่งใหม่ยังไงดี เดี๋ยวมีคนมาแอบอ่าน เขิน
((ยังมีคนเข้ามาอ่านบล็อคช้านอยู่ด้วยหรอว่ะ??))

เอาเป็นว่า สามวันมานี้ จะทำอะไรก็คิดถึงสิ่งใหม่ตลอดอ่ะ
ทั้งๆที่อยากคุยด้วย แต่ว่าทำไม่ได้ ทรมานจัง ทำยังไงดีเนี้ย??
ยังไม่ได้บอกใคร เพราะก็ยังไม่แน่ใจในความรู้สึกตัวเอง
มันอาจจะเป็นความรู้สึกชั่ววูบของเราก็ได้ เราขอเวลาอีกนิดก่อน
((แล้วจะนานเท่าไหร่ดีล่ะ?? ฮ่าๆ ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน))

แล้วก็จะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้อีก เฮ่ออออ
นี่แหละน้า ไม่ว่าจะทำอะไรก็กลัวไปหมด
หรือว่ามันต้องลองดูล่ะ เฮ่อออ ไม่รู้อะไรเลย
รู้แต่ว่าตอนนี้อยากคุยด้วยจัง ขอแค่ได้คุยผ่านทางไหนสักทาง
ไม่ได้เห็นหน้า ไม่ได้ยินเสียงก็ไม่เป็นไร
ตอนนี้ขอแค่นี้ก่อน แต่ถึงจะเป็นสิ่งเล็กน้อยที่อยากได้
ก็ดูเหมือนว่าคงไม่ได้มาง่ายๆสินะ เฮ่อออ...
แต่คิดว่า คืนนี้จะลองดู ねこ♂

ปล. ไอคอนนี้ 京王電鉄 ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเนื้อหาแต่อย่างใด
เแต่เห็นแล้วอยากเอามาแปะบล็อคไว้ คิดถึงโชจังจัง
  1. 2009/12/13 20:08|
  2. いろいろのこと
  3. | トラックバック:0
  4. | コメント:0
次のページ