2008 / 11 / 04 ( Tue ) 22:20:33
เยส ในที่สุดผลสอบสัมภาษณ์ที่รอคอยก็ออกสักที
หลังจากลุ้นมาเกือบอาทิตย์
วันนี้ประมาณ 10 โมงกว่าๆ มีแมซเสซเข้ามา
ก็ดู เอาล่ะหว่าส่งมาจากอคาเด็กซ์
ก็เปิดดู ข้อความบอกว่า
น้องผ่านสัมภาษณ์นายจ้างHawaiiแล้วนะคะ
ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ

ไม่ทันจะอ่านข้อความจบก็กริ๊ดเลยค่ะ
ดีใจมากๆๆๆๆๆ
อยากไปฮาวายที่สุดเลย
แบบว่าถ้าไม่ได้ที่นี่ก็ไม่อยากไปที่อื่นแล้วอ่ะนะ
ต่อไปก็เหลือรอสัมภาษณ์วีซ่าเท่านั้นล่ะ
แต่ส่วนใหญ่ก็ผ่านเกือบหมดอ่ะนะ
ยกเว้นว่าจะซวยจริงๆ เหอๆ
ฮาวายจ๋า
เจอกันมีนานะจ้ะ
หลังจากลุ้นมาเกือบอาทิตย์

วันนี้ประมาณ 10 โมงกว่าๆ มีแมซเสซเข้ามา
ก็ดู เอาล่ะหว่าส่งมาจากอคาเด็กซ์
ก็เปิดดู ข้อความบอกว่า
น้องผ่านสัมภาษณ์นายจ้างHawaiiแล้วนะคะ
ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ

ไม่ทันจะอ่านข้อความจบก็กริ๊ดเลยค่ะ
ดีใจมากๆๆๆๆๆ
อยากไปฮาวายที่สุดเลย
แบบว่าถ้าไม่ได้ที่นี่ก็ไม่อยากไปที่อื่นแล้วอ่ะนะ
ต่อไปก็เหลือรอสัมภาษณ์วีซ่าเท่านั้นล่ะ
แต่ส่วนใหญ่ก็ผ่านเกือบหมดอ่ะนะ
ยกเว้นว่าจะซวยจริงๆ เหอๆ
ฮาวายจ๋า
เจอกันมีนานะจ้ะ

2008 / 10 / 29 ( Wed ) 22:53:54
โฮกกกกกกกกกกก 
วันนี้ไปสัมภาษณ์นายจ้างมา
แบบว่ากระทันหันโค่ดๆ ไม่มีการเตรียมตัวแต่อย่างใด
คือพี่ที่อาคาเด็กซ์โทรมาบอกประมาณ 10 โมงกว่า
บอกว่าวันนี้มีสัมภาษณ์นายจ้างตอนบ่าย 2 ว่างมั้ย
มันก็ว่างอ่ะนะ แต่มันกระทันเกินไปมั้ย??
พี่เค้าก็เลยบอกว่า งั้นมีอีกทีวันศุกร์ รอบ 10 โมง กับบ่าย 2
เอิ่มมม วันนั้นก็เรียนทั้งวันอ่ะนะ ก็บอกพี่เค้าไปว่ายังไม่สะดวก
ทีนี้ก็เลยโทรไปปรึกษาแม่ แม่ก็บอกว่าให้ไปสัมภาษณ์เลย
เราก็โอเค ไปก็ไปว่ะ ก็โทรไปบอกพี่เค้าใหม่ว่าจะไป
ไปถึงอาคาเด็กซ์อีก 15 นาทีบ่าย 2 ได้ คนเยอะได้อีก
นี่ได้ข่าวว่ายังมาไม่หมด วันนี้ก็ประมาณ 30 คนได้
แล้วมีแต่เด็กจุฬาเยอะได้อีกค่ะ กดดันเราสุดๆ
พอถึงเวลาก็มานั่งรวมกันฝั่งที่เค้าจัดเก้าอี้ไว้ให้
แต่ว่าเราอ่ะ เดินไปเข้าห้องน้ำมา เดินกลับมาอ้าวไม่มีที่ - -*
พี่แอ๊กซ์ (เขียนยังไงหว่า??) เลยไปลากเก้าอี้เสริมมาให้
แถมบังคับให้นั่งหน้าอีกต่างหาก - -*
พี่จิ๊บ(ชื่อนี้เปล่าหว่า) ก็มาอธิบายรายละเอียดให้ฟังก่อน
นู้นนี่ บลาบลาบลา
แล้วซักพักคุณนายจ้างก็เดินออกมาจากห้องเจ้าของบริษัทอ่ะ
เป็นคนเกาหลีอ่ะนะ เวลายิ้มแอบน่ารักอยู่ ฮ่าๆๆ
แต่สำเนียงแทบจะฟังไม่รู้เรื่อง หรือเราโง่เกินไปหว่า
เค้าก็อธิบายสไลด์ ซึ่งจริงๆก็เป็นข้อมูลที่รู้แล้วเกือบหมดอ่ะนะ
แต่บางข้อมูลก็โอเคอ่ะ ชัดเจนขึ้น ฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เหอๆ
แต่ก็พยายามทำหน้าว่าเข้าใจตลอดเวลา ฮ่าๆๆ
เวลาผ่านไปชั่วโมงครึ่งได้ ก็อธิบายเสร็จ
แ้ล้วก็ให้เริ่มสัมภาษณ์เลย คือให้สัมภาษณ์เป็นกลุ่ม
กลุ่มละ 4 คน ด้วยความที่ไปคนเดียว
ฝั่งซ้ายเด็กจุฬา มากัน 8 คน ท่าทางไม่ต้อนรับเพื่อนใหม่
รอก็หันไปซ้ายมือ พี่ม.กรุงเทพ กับน้องเอแบ็ค
ก็แล้วขอไปกับพี่เค้าด้วย
แต่สรุปพอจะถึงรอบตัวเอง ก็มีคนลัดคิวสองคน
เราก็เลยเสียสละที่ให้เค้ากับพี่ม.กรุงเทพสองคนไปก่อน
เหลือเรากับน้องเอแบค (น้องปิ่น)
พอถึงรอบเรา ดันกลายเป็นสัมภาษณ์ 6 คน
ก็คือเรา น้องปิ่น แล้วก็ผู้ชายอีก 4 คนที่นั่งหลับไปแล้ว
เข้าไปเค้าก็ให้แนะนำตัวก่อนเลย เริ่มจากน้องปิ่น
โฮกกกก น้องพูดทีเล่นเอาเราอึ้งค่ะ
น้องพูดอังกฤษได้ไฟแล่บมากๆๆๆๆๆๆ อิจฉาน้อง
อยากพูดได้อย่างนี้บ้างอ่ะ
น้องพูดเสร็จก็ต่อด้วยเรา เหอๆ พูดสดสุดๆเลย
นึกอะไรได้ก็พูด พอบอกว่าพูดญี่ปุ่นได้
ทั้งน้องแบบว่า โอ้วววว แล้วก็บอกว่าพูดเกาหลีได้นิดหน่อย
ก็โอ้ววว กันอีก ฮ่าๆๆๆ มันก็ไม่ได้จะอะไรขนาดนั้นอ่ะเนอะ
เค้าก็ถามนู้นนี่ ตอบแทบไม่ได้ ตอบสั้นโค่ดๆๆ
แล้วเหมือนเค้าแกล้งเราอ่ะ ถามเราเยอะมากๆๆๆ
คือแบบเราตอบอะไรๆ ก็บอกว่าเจแปนนิสๆ
เค้าคงจะหมั่นไส้ เหอๆ เลยถามว่ารู้อะไรเกี่ยวกับเมกาบ้าง
เอิ่มมม คำถามนี้ อิบูมอึ้งคะ เหอๆ ไม่ขอบอกว่าตอบว่าอะไรไป
แต่แบบนะ รู้สึกว่าตัวเองโง่มากมายอ่ะ โอ้แย่มาก
ขำคำถามหลังๆ คุยแต่กับเราอีกแล้ว
เค้าบอกว่าเนี้ยเดี๋ยวจะถามแล้วให้ตอบเป็นญี่ปุ่นนะ
โอ้ววว สบายเราเลย น่าจะให้ตอบเป็นญี่ปุ่นนานล่ะ
ขำคนในห้องอีกแล้ว คือตอนที่เราตอบเป็นญี่ปุ่นอ่ะ
แบบว่าเราพูดยาวมากไง แต่เป็นไวยากรณ์ง่ายมากๆ
แบบคนอื่นเค้าก็อึ้งกัน เหอๆ เราไม่ได้เก่งอะไรขนาดน้านนนน
ออกมาจากห้อง ก็มาจับกลุ่มเม้าท์กันแปบนึง
เราก็เดินไปคุยกับพี่แอ๊กซ์เลย ฮ่าๆๆ
แบบไปบ่นๆระบายๆ กลัวว่าจะไม่ผ่านสุดๆ
แล้วก็สรุปลงเรียนภาษาที่เค้าเปิดไปแหละ
ทนไม่ไหวกับความโง่ของตัวเองแล้ว มันพูดไม่ได้เลยจริงๆ
เริ่มเรียนจันทร์หน้า อิบูมมีตายแน่นอน
แล้วก็ออกมาพร้อมน้องปิ่น เม้าท์กันระหว่างเดินไปบีทีเอส
ฮาน้องอ่ะ คือน้องเป็นคนที่พูดเก่งสุดยอด ไม่ว่าจะภาษาไหน ฮ่าๆ
น้องก็บอกเนี้ย คือว่าอยากพูดมากเลย แต่เค้าไม่ค่อยถาม
เค้าถามแต่พี่บูม ใช่เลยจ้ะน้อง พี่โดนแกล้ง
ก็นะ น้องพูดเก่งขนาดนี้ ยังไงก็คงผ่านอยู่แล้วล่ะ
เค้าเลยมาถามเอากับคนโง่อย่างพี่ไง เหอๆ
แล้วก็แลกเบอร์กับน้อง แล้วก็แยกกันไปคนล่ะทาง
น้องไปข่องนนทรีอ่ะ ส่วนเราก็กลับบ้าน
อาทิตย์หน้าขอฟังข่าวดีล่ะกันนะ


วันนี้ไปสัมภาษณ์นายจ้างมา
แบบว่ากระทันหันโค่ดๆ ไม่มีการเตรียมตัวแต่อย่างใด
คือพี่ที่อาคาเด็กซ์โทรมาบอกประมาณ 10 โมงกว่า
บอกว่าวันนี้มีสัมภาษณ์นายจ้างตอนบ่าย 2 ว่างมั้ย
มันก็ว่างอ่ะนะ แต่มันกระทันเกินไปมั้ย??
พี่เค้าก็เลยบอกว่า งั้นมีอีกทีวันศุกร์ รอบ 10 โมง กับบ่าย 2
เอิ่มมม วันนั้นก็เรียนทั้งวันอ่ะนะ ก็บอกพี่เค้าไปว่ายังไม่สะดวก
ทีนี้ก็เลยโทรไปปรึกษาแม่ แม่ก็บอกว่าให้ไปสัมภาษณ์เลย
เราก็โอเค ไปก็ไปว่ะ ก็โทรไปบอกพี่เค้าใหม่ว่าจะไป
ไปถึงอาคาเด็กซ์อีก 15 นาทีบ่าย 2 ได้ คนเยอะได้อีก
นี่ได้ข่าวว่ายังมาไม่หมด วันนี้ก็ประมาณ 30 คนได้
แล้วมีแต่เด็กจุฬาเยอะได้อีกค่ะ กดดันเราสุดๆ
พอถึงเวลาก็มานั่งรวมกันฝั่งที่เค้าจัดเก้าอี้ไว้ให้
แต่ว่าเราอ่ะ เดินไปเข้าห้องน้ำมา เดินกลับมาอ้าวไม่มีที่ - -*
พี่แอ๊กซ์ (เขียนยังไงหว่า??) เลยไปลากเก้าอี้เสริมมาให้
แถมบังคับให้นั่งหน้าอีกต่างหาก - -*
พี่จิ๊บ(ชื่อนี้เปล่าหว่า) ก็มาอธิบายรายละเอียดให้ฟังก่อน
นู้นนี่ บลาบลาบลา
แล้วซักพักคุณนายจ้างก็เดินออกมาจากห้องเจ้าของบริษัทอ่ะ
เป็นคนเกาหลีอ่ะนะ เวลายิ้มแอบน่ารักอยู่ ฮ่าๆๆ
แต่สำเนียงแทบจะฟังไม่รู้เรื่อง หรือเราโง่เกินไปหว่า

เค้าก็อธิบายสไลด์ ซึ่งจริงๆก็เป็นข้อมูลที่รู้แล้วเกือบหมดอ่ะนะ
แต่บางข้อมูลก็โอเคอ่ะ ชัดเจนขึ้น ฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง เหอๆ
แต่ก็พยายามทำหน้าว่าเข้าใจตลอดเวลา ฮ่าๆๆ
เวลาผ่านไปชั่วโมงครึ่งได้ ก็อธิบายเสร็จ
แ้ล้วก็ให้เริ่มสัมภาษณ์เลย คือให้สัมภาษณ์เป็นกลุ่ม
กลุ่มละ 4 คน ด้วยความที่ไปคนเดียว
ฝั่งซ้ายเด็กจุฬา มากัน 8 คน ท่าทางไม่ต้อนรับเพื่อนใหม่
รอก็หันไปซ้ายมือ พี่ม.กรุงเทพ กับน้องเอแบ็ค
ก็แล้วขอไปกับพี่เค้าด้วย
แต่สรุปพอจะถึงรอบตัวเอง ก็มีคนลัดคิวสองคน
เราก็เลยเสียสละที่ให้เค้ากับพี่ม.กรุงเทพสองคนไปก่อน
เหลือเรากับน้องเอแบค (น้องปิ่น)
พอถึงรอบเรา ดันกลายเป็นสัมภาษณ์ 6 คน
ก็คือเรา น้องปิ่น แล้วก็ผู้ชายอีก 4 คนที่นั่งหลับไปแล้ว

เข้าไปเค้าก็ให้แนะนำตัวก่อนเลย เริ่มจากน้องปิ่น
โฮกกกก น้องพูดทีเล่นเอาเราอึ้งค่ะ
น้องพูดอังกฤษได้ไฟแล่บมากๆๆๆๆๆๆ อิจฉาน้อง
อยากพูดได้อย่างนี้บ้างอ่ะ

น้องพูดเสร็จก็ต่อด้วยเรา เหอๆ พูดสดสุดๆเลย
นึกอะไรได้ก็พูด พอบอกว่าพูดญี่ปุ่นได้
ทั้งน้องแบบว่า โอ้วววว แล้วก็บอกว่าพูดเกาหลีได้นิดหน่อย
ก็โอ้ววว กันอีก ฮ่าๆๆๆ มันก็ไม่ได้จะอะไรขนาดนั้นอ่ะเนอะ
เค้าก็ถามนู้นนี่ ตอบแทบไม่ได้ ตอบสั้นโค่ดๆๆ
แล้วเหมือนเค้าแกล้งเราอ่ะ ถามเราเยอะมากๆๆๆ
คือแบบเราตอบอะไรๆ ก็บอกว่าเจแปนนิสๆ
เค้าคงจะหมั่นไส้ เหอๆ เลยถามว่ารู้อะไรเกี่ยวกับเมกาบ้าง
เอิ่มมม คำถามนี้ อิบูมอึ้งคะ เหอๆ ไม่ขอบอกว่าตอบว่าอะไรไป
แต่แบบนะ รู้สึกว่าตัวเองโง่มากมายอ่ะ โอ้แย่มาก

ขำคำถามหลังๆ คุยแต่กับเราอีกแล้ว
เค้าบอกว่าเนี้ยเดี๋ยวจะถามแล้วให้ตอบเป็นญี่ปุ่นนะ
โอ้ววว สบายเราเลย น่าจะให้ตอบเป็นญี่ปุ่นนานล่ะ
ขำคนในห้องอีกแล้ว คือตอนที่เราตอบเป็นญี่ปุ่นอ่ะ
แบบว่าเราพูดยาวมากไง แต่เป็นไวยากรณ์ง่ายมากๆ
แบบคนอื่นเค้าก็อึ้งกัน เหอๆ เราไม่ได้เก่งอะไรขนาดน้านนนน
ออกมาจากห้อง ก็มาจับกลุ่มเม้าท์กันแปบนึง
เราก็เดินไปคุยกับพี่แอ๊กซ์เลย ฮ่าๆๆ
แบบไปบ่นๆระบายๆ กลัวว่าจะไม่ผ่านสุดๆ
แล้วก็สรุปลงเรียนภาษาที่เค้าเปิดไปแหละ
ทนไม่ไหวกับความโง่ของตัวเองแล้ว มันพูดไม่ได้เลยจริงๆ
เริ่มเรียนจันทร์หน้า อิบูมมีตายแน่นอน
แล้วก็ออกมาพร้อมน้องปิ่น เม้าท์กันระหว่างเดินไปบีทีเอส
ฮาน้องอ่ะ คือน้องเป็นคนที่พูดเก่งสุดยอด ไม่ว่าจะภาษาไหน ฮ่าๆ
น้องก็บอกเนี้ย คือว่าอยากพูดมากเลย แต่เค้าไม่ค่อยถาม
เค้าถามแต่พี่บูม ใช่เลยจ้ะน้อง พี่โดนแกล้ง

ก็นะ น้องพูดเก่งขนาดนี้ ยังไงก็คงผ่านอยู่แล้วล่ะ
เค้าเลยมาถามเอากับคนโง่อย่างพี่ไง เหอๆ
แล้วก็แลกเบอร์กับน้อง แล้วก็แยกกันไปคนล่ะทาง
น้องไปข่องนนทรีอ่ะ ส่วนเราก็กลับบ้าน
อาทิตย์หน้าขอฟังข่าวดีล่ะกันนะ

2008 / 10 / 26 ( Sun ) 23:25:27
วันนี้ๆ ไปงานมีทบอร์ดสมาพันธ์ครั้งที่ 3 มา
ก็จัดที่เดิมอ่ะแหละ แต่ว่าคราวนี้ห้องเล็กลง คนมาน้อย เหอๆ
เป็นมีทแบบมาเพื่อนเม้าท์กันจริงๆ
บูมก็คุยแต่กับอีฟ 2 คน ดีนะเนี้ยที่อีฟไป
ไม่งั้นบูมก็จะนั่งเงียบอยู่คนเดียวเหมือนเดิม
บูมกับอีฟเงียบจนโดนพี่วันแซว มาทำไรกัน
ฮ่าๆๆ ตอนแรกบูมแอบจำพี่วันไม่ได้
แบบว่าคนนี้หน้าคุ้นๆ แต่นึกชื่อไม่ออก
พี่วันก็ยังฮาเหมือนเดิม ฮาเกินไปแล้ว ฮ่าๆ
บอกมาเถอะว่าจะให้ทำอะไร พี่วันแคนดู
ไม่ได้พูดอะไรกับพี่สาวซักคำ เฮ่อออออ
ถ้าพี่สาวไม่เป็นประธานสมาพันธ์บูมก็คงไม่ไปหรอก
แล้วก็นะ เด็กคนนั้นมาจนได้ ทั้งๆที่คิดว่าตัดใจแล้ว
เจอแล้วก็ไม่คิดอะไร แต่พอเห็นมันก็อดที่จะอิจฉาไม่ได้
ความรู้สึกมากมายบอกไม่ถูก แต่ไม่ชอบอารมณ์อย่างนี้เลย
แต่มันก็เป็นไปเองอ่ะ ให้ทำไงได้
งานจะเลิกล่ะ กำลังจะแจกของรางวัล
รางวัลใหญ่เป็นหมอนสกรีนรูปบอมฮยอก
ก็ให้จับคู่เป่ายิ้งฉุบกัน นุ่นเป็นคนที่ได้ของรางวัลใหญ่ไปอีกแล้ว
นุ่นได้ของดีๆไปทุกรอบ อิจฉาาาาาา เค้าก็อยากได้อ่ะ
อีฟกับน้องปิได้อะไรซักอย่างเป็นบอมฮยอกไป เรียกไม่ถูก - -*
แต่ช่วงก่อนที่จะแจกของรางวัลกัน แป้งโทรหาอีฟ
มีเรื่องด่วนแย่ๆมา อีฟเครียดเลย
เราก็ฟังๆจากที่อีฟพูดเอา คือเรื่อง "ลอกฟิก"
เด็กบอร์ดเราไปลอกฟิกคนอื่นมา เหอๆ
แถมคนลอกนี่ยังเป็นคนที่เคยคุ้นเคยกันด้วย
เสียความรู้สึกมากเลยอ่ะ
แล้วตอนนี้เด็กคนนี้ก็เงียบหายไปแล้ว เหอๆ
เซ็ง
คือชวนอีฟไปถ่ายพูริกันตั้งแต่วันก่อนไปบนเอ็มล่ะ
พอมีเรื่องนี้เลยไม่ได้ถ่ายเลย แง๊ เค้าอยากถ่ายอ่ะ
ประมาณ 4 โมงครึ่งก็เดินออกมาจากตรงนั้นกัน
อีฟก็เล่าเรื่องให้พี่สาวฟัง บลาบลาบลา
พอรู้ว่าเป็นปัญหาอะไรทุกคนก็เซ็ง
ก็นะเป็นเรื่องงี่เง่ามากๆ เป็นเรื่องที่รู้ว่าไม่สมควรทำ
แล้วเราก็บอกพี่สาวว่า จะกลับแล้ว
พี่สาวก็เดินมาหา (ตอนแรกคยกับน้องปิอยู่)
ปกติเราจะต้องพูดว่า ขอกอดหน่อย
แต่ครั้งนี้ไม่ต้อง พี่สาวเดินมาอ้าแขนรับให้กอดเลย ฮ่าๆๆ
เราก็บอกพี่สาวว่าผอมลงนะ แล้วก็เนียนกอดอีก1รอบ
อุบาดตัวเองจริงๆ แล้วพี่สาวก็มาจับมือเรา
((พี่สาวไม่ได้คิดอะไรหรอก คิดอยู่คนเดียวเนี้ย))
เฮ่อออออ แล้วเป็นยังไงล่ะ
มันจะเลิกได้แล้ว มันก็เลยยังเลิกไม่ได้นี่ล่ะ
กลุ้มใจตัวเอง
แล้วก็ไปเดินสยามกับอีฟต่อนิดนึง
แบบว่าแวะตามทางไปเรื่อยๆ
อดใจไม่ไหว กินไอซ์มอนเตอร์จนได้ เหอๆ
เปลืองตังค์อีกแล้วไง เซ็ง
ปล. พรุ่งนี้จะเปิดเทอมแล้ว เศร้า ขี้เกียจ ไม่อยากเรียนแล้ว ฮือออ
ก็จัดที่เดิมอ่ะแหละ แต่ว่าคราวนี้ห้องเล็กลง คนมาน้อย เหอๆ
เป็นมีทแบบมาเพื่อนเม้าท์กันจริงๆ
บูมก็คุยแต่กับอีฟ 2 คน ดีนะเนี้ยที่อีฟไป
ไม่งั้นบูมก็จะนั่งเงียบอยู่คนเดียวเหมือนเดิม
บูมกับอีฟเงียบจนโดนพี่วันแซว มาทำไรกัน
ฮ่าๆๆ ตอนแรกบูมแอบจำพี่วันไม่ได้
แบบว่าคนนี้หน้าคุ้นๆ แต่นึกชื่อไม่ออก
พี่วันก็ยังฮาเหมือนเดิม ฮาเกินไปแล้ว ฮ่าๆ
บอกมาเถอะว่าจะให้ทำอะไร พี่วันแคนดู
ไม่ได้พูดอะไรกับพี่สาวซักคำ เฮ่อออออ
ถ้าพี่สาวไม่เป็นประธานสมาพันธ์บูมก็คงไม่ไปหรอก
แล้วก็นะ เด็กคนนั้นมาจนได้ ทั้งๆที่คิดว่าตัดใจแล้ว
เจอแล้วก็ไม่คิดอะไร แต่พอเห็นมันก็อดที่จะอิจฉาไม่ได้
ความรู้สึกมากมายบอกไม่ถูก แต่ไม่ชอบอารมณ์อย่างนี้เลย
แต่มันก็เป็นไปเองอ่ะ ให้ทำไงได้
งานจะเลิกล่ะ กำลังจะแจกของรางวัล
รางวัลใหญ่เป็นหมอนสกรีนรูปบอมฮยอก
ก็ให้จับคู่เป่ายิ้งฉุบกัน นุ่นเป็นคนที่ได้ของรางวัลใหญ่ไปอีกแล้ว
นุ่นได้ของดีๆไปทุกรอบ อิจฉาาาาาา เค้าก็อยากได้อ่ะ
อีฟกับน้องปิได้อะไรซักอย่างเป็นบอมฮยอกไป เรียกไม่ถูก - -*
แต่ช่วงก่อนที่จะแจกของรางวัลกัน แป้งโทรหาอีฟ
มีเรื่องด่วนแย่ๆมา อีฟเครียดเลย
เราก็ฟังๆจากที่อีฟพูดเอา คือเรื่อง "ลอกฟิก"
เด็กบอร์ดเราไปลอกฟิกคนอื่นมา เหอๆ
แถมคนลอกนี่ยังเป็นคนที่เคยคุ้นเคยกันด้วย
เสียความรู้สึกมากเลยอ่ะ
แล้วตอนนี้เด็กคนนี้ก็เงียบหายไปแล้ว เหอๆ
เซ็ง
คือชวนอีฟไปถ่ายพูริกันตั้งแต่วันก่อนไปบนเอ็มล่ะ
พอมีเรื่องนี้เลยไม่ได้ถ่ายเลย แง๊ เค้าอยากถ่ายอ่ะ
ประมาณ 4 โมงครึ่งก็เดินออกมาจากตรงนั้นกัน
อีฟก็เล่าเรื่องให้พี่สาวฟัง บลาบลาบลา
พอรู้ว่าเป็นปัญหาอะไรทุกคนก็เซ็ง
ก็นะเป็นเรื่องงี่เง่ามากๆ เป็นเรื่องที่รู้ว่าไม่สมควรทำ
แล้วเราก็บอกพี่สาวว่า จะกลับแล้ว
พี่สาวก็เดินมาหา (ตอนแรกคยกับน้องปิอยู่)
ปกติเราจะต้องพูดว่า ขอกอดหน่อย
แต่ครั้งนี้ไม่ต้อง พี่สาวเดินมาอ้าแขนรับให้กอดเลย ฮ่าๆๆ
เราก็บอกพี่สาวว่าผอมลงนะ แล้วก็เนียนกอดอีก1รอบ
อุบาดตัวเองจริงๆ แล้วพี่สาวก็มาจับมือเรา
((พี่สาวไม่ได้คิดอะไรหรอก คิดอยู่คนเดียวเนี้ย))
เฮ่อออออ แล้วเป็นยังไงล่ะ
มันจะเลิกได้แล้ว มันก็เลยยังเลิกไม่ได้นี่ล่ะ
กลุ้มใจตัวเอง
แล้วก็ไปเดินสยามกับอีฟต่อนิดนึง
แบบว่าแวะตามทางไปเรื่อยๆ
อดใจไม่ไหว กินไอซ์มอนเตอร์จนได้ เหอๆ
เปลืองตังค์อีกแล้วไง เซ็ง
ปล. พรุ่งนี้จะเปิดเทอมแล้ว เศร้า ขี้เกียจ ไม่อยากเรียนแล้ว ฮือออ
2008 / 09 / 30 ( Tue ) 14:41:51
เยส ในที่สุดก็ปิดเทอมสักที ได้พักผ่อนแล้วววววว
((ปกติก็พักอยู่แล้วเหอะ))
ชีวิตนิสิตปี 3 เอกญี่ปุ่น นี่มันนรกชัดๆ
งานทั้งเยอะ ยาก เครียด จะตายเอา
แต่ก็ผ่านมาได้แล้ว
สอบนี่ก็นรกสุดๆ
ไม่รู้จะผ่านไปได้ทั้งหมดมั้ย
ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีเถอะนะ
เค้าไม่อยากเรียนห้าปีนะ ฮืออออ
อยากเล่นเกม เล่นเน็ตให้สะใจ
แต่ว่าต้องกลับโคราชตั้ง 11 วันแน่ะ
นานมากมายอ่ะ นานเกินไป ฮือออออ
อยากกลับบ้านนะ แต่ครั้งนี้มันนานเกินไป
ถ้าที่บ้านโคราชมีเน็ตก็ดีสินะ เฮ่อออออ
ไม่เข้าใจว่า ทำไมได้ปิดเทอมแค่ 3 อาทิตย์
เหมือนเด็กมัธยมจริงๆ ปิดก็ช้า เปิดก็เร็ว
ทำไมเนี้ย จะรีบเปิดไปไหน ฮึ่มมมมม
ปิดเทอมนี้ไม่ได้ไปค่ายด้วย ว่างสุดๆ
ไม่ใช่ว่าไม่อยากไปนะ แต่ความไม่อยากมีมากกว่า
ฮ่าๆๆๆๆ
คิดถึงพี่โช คิดถึงอาราชิอ่ะ เมื่อไหร่จะได้เจอกัน
เมื่อไหร่เราจะเก็บเงินไปญี่ปุ่นได้เนี้ย เฮ่ออ ท้ออ่ะ
((ปกติก็พักอยู่แล้วเหอะ))
ชีวิตนิสิตปี 3 เอกญี่ปุ่น นี่มันนรกชัดๆ
งานทั้งเยอะ ยาก เครียด จะตายเอา
แต่ก็ผ่านมาได้แล้ว
สอบนี่ก็นรกสุดๆ
ไม่รู้จะผ่านไปได้ทั้งหมดมั้ย
ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีเถอะนะ
เค้าไม่อยากเรียนห้าปีนะ ฮืออออ
อยากเล่นเกม เล่นเน็ตให้สะใจ
แต่ว่าต้องกลับโคราชตั้ง 11 วันแน่ะ
นานมากมายอ่ะ นานเกินไป ฮือออออ
อยากกลับบ้านนะ แต่ครั้งนี้มันนานเกินไป
ถ้าที่บ้านโคราชมีเน็ตก็ดีสินะ เฮ่อออออ
ไม่เข้าใจว่า ทำไมได้ปิดเทอมแค่ 3 อาทิตย์
เหมือนเด็กมัธยมจริงๆ ปิดก็ช้า เปิดก็เร็ว
ทำไมเนี้ย จะรีบเปิดไปไหน ฮึ่มมมมม
ปิดเทอมนี้ไม่ได้ไปค่ายด้วย ว่างสุดๆ
ไม่ใช่ว่าไม่อยากไปนะ แต่ความไม่อยากมีมากกว่า
ฮ่าๆๆๆๆ
คิดถึงพี่โช คิดถึงอาราชิอ่ะ เมื่อไหร่จะได้เจอกัน
เมื่อไหร่เราจะเก็บเงินไปญี่ปุ่นได้เนี้ย เฮ่ออ ท้ออ่ะ
2008 / 04 / 14 ( Mon ) 03:37:38
ช่วงนี้หายหน้าหายตา หายจากการออนเอ็ม อัพบล็อคบลาบลาบลา หลายๆอย่างที่เคยทำอยู่ประจำ
นั่นก็เพราะว่า ติดเกมนั่นเอง แหะๆ
ชื่อเกมที่ติดก็ตามหัวข้อเลยแหละ
ตอนแรกก็ไม่ได้จะเล่นอะไรหรอก ไม่เคยได้ยินชื่อเกมด้วย
แต่มีคืนนึง คุยเอ็มกับน้องสาว(สุดสวย) อยู่ดีๆน้องสาวก็ถามเรา
ว่ารู้จักเกม ลูน่า มั้ย เราก็ไม่รู้จักอ่ะดิ เหอๆ
แล้วพอวันที่ไปเดินงานหนังสือกับ พี่ปืน กับนัท
ก็ไปเจอบู๊ทที่ขายหนังสือเกี่ยวกับเกมออนไลน์ทั้งหลาย
เราก็กะจะซื้อแต่ ออดิชั่น เพราะว่ามีแพทช์ที่โหลดไม่ได้
แต่ก็เหลือบไปเห็นหนังสือ ลูน่า เราก็เลยตกลงกับนัท
ซื้อกันมาคนล่ะเล่ม เราเอาลูน่า ให้นัทเอาออดิชั่นไป
พอได้มาก็นอนอ่านคู่มือได้ประมาณ 2 คืน
แล้วก็เอาแผ่นที่แถมมาให้มาลงซักที
แต่ว่ามันก็เกิดอาการ เล่นไม่ได้ เราก็นั่งนอยไป 2 วัน
ด้วยความโง่ของเราเองแหละ เหอๆ

ตอนนี้ก็เล่นมาได้ อาทิตย์นึงแล้วล่ะ โอ้ว เล่นแล้วติดใจ
ตัวละครมันน่ารักอ่ะ
เล่นแล้วหลงรักเลยแล้วเราก็ชอบเกมแนวนี้อยู่แล้วอ่ะ แบบ เดินๆ ฆ่ามอสเตอร์ไปเรื่อยๆ
เล่นๆไปมีคนใจดีช่วยทำเควสตั้งหลายคน
บางคนอยู่ดีๆ ก็มาบัพให้เราฟรีๆเลย ใจดีกันสุดๆ
ตอนแรกไม่มีกิลด์กับแฟมิลี่อยู่ เห็นคนอื่นมีก็อยากมีมั่ง
แต่ว่าตอนนี้ก็มีแล้วล่ะ โดยเฉพาะตอนที่มีแฟมิลี่อยู่นะ
ดีใจที่สุดเลยอ่ะ เนย์ใจดี
(( หึหึ ชื่อนี้มันยังไงอยู่))พอรู้ชื่อเนย์ตอนแรกมีแอบกริ๊ด 555 ((บ้าจริงๆเลยเรา))
ตอนแรกนึกว่าเนย์เป็น ญ แต่คุยไปคุยมา คงจะเป็น ช ไปแหละ
เพื่อนอีกคนที่เล่นด้วยกันทุกวันก็ เอก เพื่อนคนนี้ใจดีที่สุดอ่ะ

มีของอะไรก็เอามาให้ตลอดเลย แต่ 2 วันนี้ไม่ได้มา ปาร์ตี้ด้วยกันแล้ว
เพราะว่า เวล เอกทิ้งบูมไปไกลแล้วอ่ะ เลยต้องเก็บเวล ทำเควส
ไปไหนมาไหนคนเดียวเลย มันเหงานะเนี้ย
แต่เอกอ่ะ หาว่าบูมเป็นเกย์
ไม่รู้ว่าตอนนี้เชื่อหรือยังว่าบูมเป็น ญ จริงๆ เหอๆ ชื่อบูมแล้วเป็น ญ มันผิดตรงไหนเนี้ย
เฮ่ออออออออออออออออ
ช่วงนี้ห่างเหินจากทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะว่าติดเกม
ไม่ดีเลยอ่ะเนอะ ละครก็ไม่ได้ดู เอ็มก็ไม่ได้คุย
ฟิกก็ไม่ได้อ่าน บล็อคก็ไม่ได้อัพ
เรื่องโอป้าก็ไม่ได้ตาม ((อย่างกะปกติจะตามอ่ะ))
นิยายก็ไม่ได้อ่าน การ์ตูนก็ไม่ได้อ่าน
เรื่องที่ไม่ได้ทำนี่มันเยอะจริงๆเลยเนอะ
แต่ถ้าจะให้เลิกเล่นเกมตอนนี้ ก็ไม่ได้แล้วล่ะ
เล่นกันจนจะไม่ได้นอนเลยทีเดียว เหอๆ
((อย่างกะปกติจะได้นอน 555))
วันมีทบอร์ดกำหนดมาแล้ว เย้เย้เย้
ตื่นเต้น อยากมีทแล้ววววววววววววว
แต่ว่าไม่ได้ช่วยอะไรเลยอ่ะ รู้สึกผิดจัง
คิดถึงแฟมิลี่ที่สุดเลย เมื่อไหร่จะได้เจอกันแบบครบๆ
มีทบอร์ดคราวนี้จะครบ 11 คนมั้ยเนี้ย ขอให้ครบๆ
ไม่อยากให้เปิดเทอมเลยอ่ะ ไม่อยากเรียนแล้ว
ยิ่งเรียนเกรดยิ่งตก คนที่เศร้าก็ป๋ากับแม่ ไม่ใช่เราแต่อยากไปมหาลัย อยากไปซุ้ม อยากเจอเพื่อนๆ(บางคน) พี่ๆ(บางคน) น้องๆ(บางคน)
ถ้าไม่ใช่เพราะว่ารัก ซุ้ม เราอาจจะซิ่วไปแล้วก็ได้นะเนี้ย
แหะๆ ไม่ได้อัพมานาน พออัพที ก็บ่นๆๆๆๆๆๆ
แต่ก็ยังยาวไม่เท่าเฟินอัพอยู่ดี 5555
เดี๋ยวนี้มีคนอัพบล็อคยาวกว่าเราแล้ว



*137 คยูมิน
ปล. อัพบล็อคสั้นเนอะ









