ฮ่าๆๆ ชีวิตฉัน ดองบล็อคตลอดเวลา
ทั้งๆมีเรื่องจะอัพเก็บไว้เยอะแยะ
แต่พอเปิดคอมปุบ ก็ล็อคอินลูน่าปับ ฮ่าๆๆๆ
กลุ้มใจตัวเอง เปิดเทอมแล้ว เมื่อไหร่
ถึงจะเลิกติดเกมสักที เฮ่อออออ

อยากอัพเรื่องตอนไปตามโอป้ามากมาย
แต่ผ่านมา 2 อาทิตย์แล้ว เริ่มลืมแล้ว
เอาคร่าวๆล่ะกัน ((มันยังจะอัพ))

ก็ไปรอโอป้าที่ชั้น 4 สยามเซน รอนานมากกกกก
แล้วก็ได้เห็นหน้าโอป้าชัดๆ วินาทีนั้นไม่ไหวแล้ว
คิดถึงโอป้าสุดๆ ไม่ได้เจอมาปีกว่าๆ
อิอ้วนก็น่ารักเหมือนเดิม เปิดเถิกด้วย ฮ่าๆ
ฮยอกแจโอป้า ประทับใจเหมือนเดิม
ม๊า สวยคะ
ฮีชอล เจอเจ๊ครั้งแรก เจ๊น่ารัก เจ๊สวย เจ๊รั่ว ฮ่าๆๆ
พี่ชินดง น่ารักน่ากอดเหมือนเดิม
พี่เย นู๋ลืมมองพี่ ฮือออออ
แต่เศร้ากว่าคือ ไม่ได้จับมือโอป้าเลย
ฮือออ แขนสั้น เอื้อมไม่ถึง

แล้วก็วิ่งลงมาดูโอป้าแถลงข่าวที่รถไฟฟ้า
มองอะไรไม่ค่อยจะเห็นหรอกชีวิตนี้
เกิดมาเตี้ย เศร้าจริงๆ
พอเค้าให้ดอกไม้โอป้า ก็วิ่งไปพารากอนชั้น 5
ก็เห็นตอนโอป้าเดินออกจากลิฟต์เข้าโรงหนังไป
แบบไกลๆๆๆๆ เนื่องจากอ้วนเดินมาคนแรก
อิบูมก็เลยมองไม่เห็นคนอื่นอีกเลย - -*
แต่ได้ยินเสียงเฟินตะโกนอยู่ข้างๆว่า เจ๊รั่ว
แต่เราก็ยังมองอ้วนต่อไป

ระหว่างรอคนอื่นมีท การ์ดก็แกล้งแฟนคลับ ฮ่าๆ
โดยการ ยกรั้ววิ่งไปวิ่งมา แล้วแฟนคลับก็วิ่งตาม
ตอนแรกพวกเราก็บ้าวิ่งตาม แต่สักพักเริ่มฉลาด
แล้วก็มายินขำกันเอง

สรุปวันนั้นไม่ได้เหนื่อยเพราะว่าวิ่งตาม
แต่ว่าเหนื่อยเพราะว่าหัวเราะ
โดยเฉพาะเรากับแป้ง หัวเราะกันตายไปข้างอ่ะ

จบเรื่องตามโอป้าแบบคร่าวๆ



ว่าจะอัพเรื่องเปิดเทอมต่อ แต่ว่า . . .

.




.



.




.




มัวแต่เล่นเกม - -*
เพราะฉะนั้น ดองไว้ต่อไป เดี๋ยวมาอัพ