ลั่นล้า ลั่นล้า
เมื่อวันจันทร์เป็นเด็กไม่ดี โดดเรียนทั้งวันเลย แหะๆ
ตอนแรกตั้งใจว่าจะไปเรียนแจ๊ปสตรัคเจอร์ก่อน
แต่ในที่สุด ก็ตื่นสายจนได้ ให้ตายเถอะ
การบ้านก็ไม่ได้ส่ง เพราะว่าทำไม่เสร็จ
แต่ที่ทำไม่เสร็จ ก็เพราะว่าทำไม่ได้
โดยเฉพาะการบ้านฮะไน ยากมากมาย
คิดไม่ออกเลยอ่ะ ฮืออออออออ

มาเข้าเรื่องไปกินชาบูชาบูบ้านพี่เต๋าดีกว่า
กว่าจะไปถึงบ้านพี่เต๋าได้ เหนื่อยมากมาย
เหนื่อยตั้งแต่ยืนรอรถเมล์สาย 206
ตอนแรกโง่ยืนผิดฝั่งด้วยไง เหอๆ
แล้วก็โทรไปโวยวายกับพี่เต๋าว่าไม่มี 206
ผ่านมาเลยสักกะคัน ต้องให้พี่เต๋าอธิบายเส้นทางเดินรถให้ฟัง
เราถึงรู้ตัวว่า ยืนรอรถผิดฝั่ง - -*

พอขึ้น 206 ไป ก็นั่งไปประมาณชั่วโมงกว่าได้
ก็ถึงซีคอนสักที ระหว่างทางนี่ไม่กล้าหลับ
กลัวหลับเลยป้ายที่จะลง เพราะว่าเป็นเส้นทาง
ที่ไม่คุ้นเคย นั่งไปจะรู้สึกแพนนิคอยู่ตลอดเวลา
ว่าจะใกล้ถึงรึยังหว่า กลัวสุดๆอ่ะ

พอลงป้ายซีคอนแล้วก็โทรหาพี่เต๋า
แต่ว่าเฟี้ยวเป็นคนรับ เฟี้ยวก็บอกทางไปหอพี่เต๋า
ก็นั่งมอไซค์เข้าไป ไม่ไกลเท่าไหร่
มีความรู้สึกว่าใกล้กว่าบ้านตัวเองอีก ราคาก็เท่ากันเลย ฮ่าๆ

ขึ้นมาถึงห้อง มีแต่ม๊าอยู่ พี่เต๋ากับพี่วันลงไปซื้อของ
เห็นห้องพี่เต๋าก็ไม่ได้ตกใจหรอก ชินกับห้องสภาพรกๆแล้ว ((โดนพี่เต๋ากระโดดเตะ))
ฮ่าๆๆ ห้องตัวเองก็เป็นเหมือนกันไง
แต่ห้องพี่เต๋าใหญ่กว่าที่คิดไว้ ใหญ่กว่าห้องนอนเราอีกอ่ะ
แต่ว่าพื้นที่ๆเหลือเนี้ย น้อยมากๆๆๆๆๆๆ
ไม่น่าเชื่อว่าวันนั้นจะนั่งกันไปได้ 5 คน
แต่ละคนก็ตัวใหญ่ๆกันทั้งนั้น ฮ่าๆๆ

เจอพี่วันครั้งแรก ผิดจากที่คิดไว้อีกล่ะ
ไม่คิดเลยว่าพี่วันจะเป็นคนอย่างนี้ (อย่างไหน??)

ระหว่างกินไปเกิดสงครามแย่งชิงหมูสามชั้น
ระหว่างเฟี้ยวกับพี่วัน แย่งกันกินได้สนุกมากกกก

ระหว่างที่กิน พี่วันก็จะโดนจิกกัดตลอดเวลา
จากทุกคน ฮ่าๆๆ ไม่มีคนเข้าข้างเลยอ่ะ

ม๊าจะบ่นว่า กินไม่ทันไอ้พวกนี้ ฮ่าๆๆๆ
ม๊าก็ดูหุ่นแต่ละคนสิคะ ไม่มีคนกินไม่เก่งอ่ะ
แต่ขำม๊า ตอนแรกม๊าเป็นห่วงเรา เห็นเราเงียบๆ
ไม่ค่อยพูดค่อยจา กลัวจะกินไม่ทันคนอื่น
แต่หารู้ไม่ ก็เงียบนี่ล่ะ เลยกินได้เร็วและเยอะ

กินกันได้เกินครึ่งแล้วล่ะ หมูสามชั้นหมด
เฟี้ยวกับพี่วันก็ตัดสินใจกัน ลงไปซื้อมาอีก1แพค
สองคนนี้เค้ามาเพื่อกินหมูสามชั้นจริงๆอ่ะ

ระหว่างนี้ พี่เต๋าก็เลยตั้งชื่อให้สองคนนี้ว่า
คู่หูหมูสามชั้น คริคริ น่ารักจัง

พอพี่วันกับเฟี้ยวกลับมา ก็มานั่งกินกันต่อ
((ระหว่างนั้น บูมก็ไม่ได้หยุดกินเลย))
แต่สักพักพี่วันก็เกิดอาการ เสื้อจะระเบิด ฮ่าๆๆ
ก็เลยต้องยืมเสื้อพี่เต๋าใส่
ฮาที่สุดตอนที่ม๊าพูดว่า วันไม่ต้องซักมาคืนนะ
คือแบบ ไม่ว่าพี่วันจะทำอะไรจะโดนกัดตลอด ฮ่าๆ

มีเรื่องแก้วน้ำด้วย
คือ พี่เต๋า เรา เฟี้ยว กินน้ำแก้วเดียวกัน
มีหลอดอยู่4หลอด มีตอนที่ม๊าขอกินด้วย
พอยื่นให้ม๊าแล้วเอาแก้วกลับมา
หลอดมันก็มั่วไปหมด ไม่รู้หลอดใครเป็นหลอดใคร
เราก็พูดว่า ไม่เป็นไรหรอก พี่วันไม่ได้กินด้วย
เราก็นั่งอยู่ข้างๆพี่วันอ่ะ ในใจพี่วันคงอยากจะ
กระโดดเตะเราไปหลายรอบล่ะ
แบบว่า ไอ้เด็กคนนี้ เจอกันครั้งแรกก็กัดฉันใหญ่เลย

มีพักยกรอบแรก ไปนั่งดูรายการ(อะไรก็ไม่รู้)
ที่จีกับน้องแดไปออก รายการอย่างฮา
จบตอนที่ 1 พี่เต๋า เฟี้ยว พี่วัน ก็เริ่มกินรอบ 2กัน
แต่เราไม่ไหวล่ะ แค่รอบแรกก็อิ่มสุดๆแล้ว
แล้วตอนนั้นก็ 4 โมงแล้วด้วยล่ะ
ต้องรีบกลับ เดี๋ยวคุณน้าจับได้ว่าไม่ไปเรียน เหอๆ

พอเราบอกว่าจะกลับ
พี่เต๋า พี่วัน เฟี้ยว ก็พยายามหาเส้นทางให้เรากลับ
ตอนแรกพี่เต๋าบอกให้พี่วันลงไปส่งเรา
แต่ในที่สุดพี่เต๋าก็ต้องลงมาส่งเราเอง
ตอนแรกก็ว่าจะนั่งมอไซค์ ไปต่อสองแถวไปอ่อนนุช

แต่ด้วยที่ตอนนั้นฝนตก เราก็เลยบอกว่า เดี๋ยวไปแท๊กซี่ดีกว่า
พี่เต๋าก็เดินมาส่งขึ้นแท๊กซี่
ออกจากหอพี่เต๋าประมาณ 4 โมงครึ่ง ถึงบ้าน 6 โมง
ก็ถือว่าเร็วล่ะ ระหว่างขากลับแพนนิคกว่าขามาอีก ฮ่าๆๆ

ขอบคุณพี่เต๋ามากๆ สำหรับชาบูชาบูมื้อนี้
อร่อยมากมาย สนุกด้วย
แล้วบูมก็ได้ไปหอพี่เต๋าสักที เย้ อยากไปมานาน ฮ่าๆๆ

ถ้าจะจัดอีก เรียกได้เลย พร้อมไปเสมอ หุหุหุ
รักคนจัด