เมื่อวานไปดูแถลงข่าว 12+ คยูกะฉ่อยมา
เราไปพร้อมกับแอ้แล้วก็น้ำหอม
ไปถึงเซนทรัลเวิร์ดก็บ่ายโมงได้ล่ะ ไปหาของกินกันก่อนเลย
กิน เปเปอร์ลันช์กัน อร่อยดีอ่ะ ชอบๆ
เป็นจานร้อน แต่ก็นะ แอบแพงอยู่ เหอๆ

กินเสร็จก็เดินไปตรงที่จัดงาน
สายตาบูมมองหาแบนเนอร์อย่างรวดเร็ว ฮ่าๆๆ
ไปถึงอีฟนั่งตัดกระดาษอยู่ ัยแป้งทักคำแรก
แกมีกรรไกร คัตเตอร์ มั้ย??
เราก็ไม่ได้เตรียมไปอ่ะนะ บอกให้กลับบ้านมาเอาอีกต่างหาก
สรุปที่อีฟนั่งตัดคือเลข 137 เอาไปแปะไว้ข้างหน้า
เพราะว่ายังไม่ได้กางแบนเนอร์ออก
แบบว่าให้รู้ว่าตรงนี้บอร์คคยูมิน

แล้วก็ถ่ายรูปรวมแฟมิลี่ที่ไปกัน
ไปกัน 7 คน มี ใหม่ พี่ฟ้า อีฟ ปอ แป้ง บูม ปลา ((เรียงตามรูปเลย))



แล้วบูมก็เอาการบ้านคันจิออกมานั่งทำ ฮ่าๆ
อยู่บ้านไม่ยอมทำค่ะ เล่นแต่คอม
ออกมาดูผู้ชายเลยต้องใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์
คัดไปได้หน้ากว่าๆ อยากกินเรคแมงโก้มากๆๆๆ
เล็งไว้ตั้งแต่เดินเข้าเซนทรัลเวิร์ดมาล่ะ
ก็เลยชวนแอ้ไป แล้วน้ำหอมก็ไปด้วย
ก็ซื้อเสร็จแล้วล่ะ กำลังจะเดินกลับไป
พี่ฟ้าโทรมาบอกว่ามาแล้ว ตอนนั้นก็เลยต้องวิ่งค่ะ
เหอๆ จะไม่ใส่กางเกงตัวนี้ไปล่ะ ถ้าไม่จับนี่มีหลุด เหอๆ

พอวิ่งไปถึงที่ พี่ฟ้าบอกว่าเข้าไปแล้ว ไปแต่งตัว
แต่ก็ไม่นานก็ออกมากันล่ะ กริ๊ดกันกระจาย
แบบว่าอี 7 คนที่ยืนกันอยู่นี้ลุ้นมากๆๆๆ
แบบว่าคยูแกช่วยมองแบนเนอร์ที่ มองเถอะนะ
จะขาดใจตายอ่ะ

แบบว่าจำลำดับไม่ได้หรอกนะ ว่าพูดอะไรกันมั่ง
ฟังแทบไม่ได้ยิน แฟนคลับเล่นกริ๊ดกันตายขนาดนี้
แต่แบบว่าชีวอนไม่ไหวแล้ว คือว่าจะแต๊ะอั๋งเต้ยตลอดเวลา
เอิ่มมม ได้ข่าวว่าแฟนเต้ยนั่งอยู่ข้างๆ

แล้วเค้ามีให้แฟนคลับ 10 คนที่เลือกไว้แล้วขึ้นไปเล่นเกมกับ คยูวอน
โอ้วววว ตอนนี้กริ๊ดตายค่ะ ขึ้นไปได้กอดทั้งคยูทั้งวอนเลย
อยากกอดคยูอ่ะ ฮือออออออ

แล้วก็มีเกมสุดท้ายให้เล่น คือให้แฟนคลับที่ได้ขึ้นไป
สอนภาษาไทยคยูกะวอน คือแบบว่าจะให้พูดอะไรก็ได้
แล้วอยู่ดีๆ เอ็มซี(แฟนเต้ย) พูดใส่ไมค์ว่า รักซองมิน
หันไปถามยัยแป้งอย่างด่วน อะไรว่ะรักซองมิน ใครพูดๆ
แล้วสักพัก แฟนคลับ(ส่วนใหญ่) ก็ช่วยกันตะโกนว่า รักซองมินๆๆๆ
โหหหห ดีใจมากๆเลยอ่ะ คนรักคยูมินเยอะ
คยูหันกลับมารอบสอง แอบมีเขินด้วย ฮ่าๆๆ
ไม่รู้ว่าคยูเขินอะไร หุหุหุ ฟังออกล่ะสิ

อีกสักพักก็จบการแถลงข่าว เป็นการแถลงข่าวที่เร็วมากกกกก
ตอนแรกนึกว่าจะเริ่มซํก 5 โมงเย็น ที่ไหนได้ บ่าย 3 กว่าก็เริ่มล่ะ
พี่จุ้ยเลยอดดูเลย ตอนงานเลิกโทรไปหาพี่จุ้ย
พี่จุ้ยยังอยู่ที่ทำงานอยู่เลย เหอๆ

แล้วก็เดินหาของกินกัน ใครไม่รู้แหละเลือกเคเอฟซี
ไปกัน 9 คน แต่มีคนกินแค่ 4 คน ฮ่าๆ
บูมก็เอาคันจิขึ้นมานั่งทำต่อ แล้วก็ทำจนเสร็จ เยส
การบ้านเสร็จด้วย ดีใจโค่ดดดด

พอ 6 โมงบูม แอ้ น้ำหอมก็ออกมาก่อน
เพราะว่าแอ้บอกว่าอยากได้กางเกง
เดินกันขาลากจากเซนทรัลเวิร์ดมาโบนันซ่า
ไกลได้โล่ห์มากๆๆ สรุปบูมก็ได้กางเกงมาด้วย 1 ตัว
เอิ่มมม ได้ข่าวว่าจะเก็บตังค์ ลอยไปแล้วอีก 390



ช่วงนี้ชีวิตกลับโหมดเดิมมากๆ
ชีวิตสดใส อยู่แต่กับพี่โชและอาราชิ นั่งเพ้อบ้าทุกวันทุกคืน
คราวนี้ไม่ได้เพ้อคนเดียวด้วย มีเพื่อนมาเพ้อด้วย
ดีใจมากมาย ดีใจที่มีเพื่อนรักอาราชิ

ตอนนี้อยากไปดูคอนอาราชิมากกกกกก
อยากไปดูที่เซี่ยงไฮวันที่15-16 เดือนหน้าเนี้ย
ฮืออออออ โทรไปบอกแม่ล่ะ แม่คงช็อคอ่ะ
แบบว่าลูกฉันทำไมเป็นไปได้ถึงขนาดนี้
จริงๆอยากจะบอกแม่ว่า เป็นมาตั้งนานแล้วล่ะ
แต่แสดงออกกับแม่ไม่ได้
แล้วก็เลยบอกแม่ไปว่า ปีนี้ไปไม่ได้
งั้นปีหน้าขอไปนะๆๆ ให้ไปเถอะ ลูกแม่จะขาดใจตายแล้ว
เดี๋ยวเงินที่ต้องใช้ เดี๋ยวเอามาคืน
((ถึแม้ว่ายังไม่รู้ว่าจะหาคืนจากไหนก็เถอะ))

อาราชิที่รัก เมื่อไหร่เราจะได้เจอกัน
เค้ารักอาราชินะ ขอโทษที่ช่วงก่อนหน้านี้ไปรักคนอื่นมากกว่า
แต่ตอนนี้เรารู้แล้วว่าเรารักพี่โชและอาราชิมากที่สุด

เยส ในที่สุดก็ปิดเทอมสักที ได้พักผ่อนแล้วววววว
((ปกติก็พักอยู่แล้วเหอะ))

ชีวิตนิสิตปี 3 เอกญี่ปุ่น นี่มันนรกชัดๆ
งานทั้งเยอะ ยาก เครียด จะตายเอา
แต่ก็ผ่านมาได้แล้ว

สอบนี่ก็นรกสุดๆ
ไม่รู้จะผ่านไปได้ทั้งหมดมั้ย
ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีเถอะนะ
เค้าไม่อยากเรียนห้าปีนะ ฮืออออ

อยากเล่นเกม เล่นเน็ตให้สะใจ
แต่ว่าต้องกลับโคราชตั้ง 11 วันแน่ะ
นานมากมายอ่ะ นานเกินไป ฮือออออ
อยากกลับบ้านนะ แต่ครั้งนี้มันนานเกินไป
ถ้าที่บ้านโคราชมีเน็ตก็ดีสินะ เฮ่อออออ


ไม่เข้าใจว่า ทำไมได้ปิดเทอมแค่ 3 อาทิตย์
เหมือนเด็กมัธยมจริงๆ ปิดก็ช้า เปิดก็เร็ว
ทำไมเนี้ย จะรีบเปิดไปไหน ฮึ่มมมมม

ปิดเทอมนี้ไม่ได้ไปค่ายด้วย ว่างสุดๆ
ไม่ใช่ว่าไม่อยากไปนะ แต่ความไม่อยากมีมากกว่า
ฮ่าๆๆๆๆ


คิดถึงพี่โช คิดถึงอาราชิอ่ะ เมื่อไหร่จะได้เจอกัน
เมื่อไหร่เราจะเก็บเงินไปญี่ปุ่นได้เนี้ย เฮ่ออ ท้ออ่ะ

เฮ่ออออออ
เดือนที่ผ่านมากเหนื่อยกับชีวิตมากมาย
ชีวิตวุ่นวายตั้งแต่ต้นเดือนยันวันสุดท้ายของเดือนเลยทีเดียว

ขออัพรวดยอดทีเดียวเลยแล้วกันนะ
ไม่ค่อยมีเวลาจะพิมพ์เลยง่ะ เซ็งว่ะ
((นี่ก็เอาเวลาทำการบ้านมานั่งพิมพ์ เหอๆ))

วันอังคารที่ 5 สิงหา คอมเจ๊ง
วันนี้ก็ยังรู้สึกเฉยๆ ไม่มีอะไร เจ๊งก็ซ่อมเอา
ข้อมูลคงไม่หายหรอก

วันเสาร์ที่ 9 สิงหา
แพ้ใจตัวเอง โดดเรียนไปรับพี่ชายบินมาจากเกาหลี
ตอนแรกว่าจะรอรับแค่ เอสเจ-เอช
แต่ไปๆมาๆ ก็รอรับเอพิคไฮด้วยเลย
แต่คนที่รอรับมีแค่ เรา เฟิน น้องปอ
พี่ฟ้า น้ำหอม แอ้ แป้ง ใหม่ ตามเอสเจไป

ไม่คิดว่าจะได้ใกล้ชิดเอพิคไฮมากขนาดนี้
ได้จับมือพี่ทาโบล้ด้วย ทำให้เราเพ้อไปเลย
รักเอพิคไฮมากกว่าเดิม

วันอาทิตย์ที่ 10 สิงหา
ไปงานแถลงข่าวของเอพิคไฮที่สยาม
งานมี 5 โมงเย็น ไปถึงสยามตั้งแต่ 10 โมง
กลัวคนไปเยอะ เดี๋ยวเห็นไม่ชัดจัด
สรุปไปถึง เราโง่หาที่จัดไม่เจอ
โทรไปโวยวายกับเฟิน เหอๆ
เฟิน พี่ฟ้า อีฟ เลยนั่งบีทีเอสจากดุสิตมาหาเลย
เลยได้เจออีฟในรอบ 1 เดือน ((เหมือนนาน))

แล้วก็เลยไปนั่งกิน ฮาจิบังกัน ((อาหารสิ้นคิดสุดๆ))
แล้วก็เอาป้ายพี่ทาโบล้ที่นั่งทำมาให้เฟินดู
เฟินบอกว่า แกสะกดชื่อพี่ทาโบล้ผิดอ่ะ
ตอนนั้นแอบอึ้งไปนิดนึง เหอๆ ความโง่ของตัวเอง

แล้วมะเหมี่ยวก็มา สามคนนั้นก็กลับไปดุสิตเหมือนเดิม
เหลือเรากะมะเหมี่ยว 2 คน น้องปอยังเรียนไม่เสร็จ
เราก็ไปทำธุระฆ่าเวลา ไปถ่ายรูป บลาบลาบลา

บ่ายกว่าๆเดินกลับมาที่สยามดิส เริ่มๆเล็งล่ะว่าจะอยู่ตรงไหนดี
แล้วเราก็ชวนมะเหมี่ยวไปชั้น2 โอ้ววววว ชัด เอาตรงนี้แหละ
แฟนคลับก็เริ่มๆมากันแล้ว แต่ยังไม่เยอะเท่าไหร่
ประมาณบ่าย 2 ได้ยืนเสียงกริ๊ด พร้อมเสียงแฟนคลับชั้น 1 วิ่งกัน
ก็อยากรู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ว่าเสียสละที่ตรงนี้ไม่ได้
แล้วเราก็ได้ยินเสียงคนข้างล่างเค้าวิ่งมาบอกเพื่อนว่า มากันแล้ว
กะริ๊ดดดดด มาแล้ว

เกือบ 4 โมง อิบูมเริ่มมองลองไปในคอกที่มีแฟนคลับเข้ามายืนแล้ว
เห็นว่า้เค้ามีป้ายห้อยคอกัน บูมก็บอกมะเหมี่ยวกับน้องปอว่า
อยากได้ป้ายอ่ะ เอากล่องนมไปแลกกัน
เดินออกไปดูตรงที่แลก แถวยาวแสสสสสส
แล้วเราก็เดินไปถามพี่ผู้ชายที่ยืนตัดหางบัตรอยู่
ว่าเนี้ย แลกกล่องนมแล้วได้อะไรบ้างหรอคะ
ผู้ชายคนนั้น((เรามาระลึกได้ทีหลังว่า เค้าคือพี่แดง))
บอกว่า อ่อ เดี๋ยวมีจับฉลากมีทหลังงานแถลงข่าว
เราไปบอกน้องปอ แล้วก็รีบวิ่งไปตามมะเหมี่ยวอย่างรวดเร็ว

พอ 5 โมง พิธีกรเริ่มมา เริ่มมีการแสดงเรียกน้ำย่อย
ซึ่งน่าเบื่อซะส่วนใหญ่ เหอๆ
ไม่รู้กี่โมงล่ะ เอพิคไฮก็เดินขึ้นเวทีมา
เสียงกริ๊ด สยามดิสแทบแตก ฮ่าๆๆๆๆๆ
พี่ทาโบล้ทำหน้าตาตกใจมาก
แบบว่าทำไมแฟนคลับเยอะจัง ((จริงๆแล้วพวกอยากรู้อยากเห็นน่ะเยอะ))
ก็ไม่เป็นไร ดีแล้ว ที่เอพิคไฮดีใจ

ก็มีสัมพากษณ์ พูดคุยกัน แทบไม่ได้ฟังเลย
ฟังก็ไม่รู็้เรื่องด้วยอ่ะ เพราะจะมีเสียงกริ๊ดตลอด
พี่ทาโบล้หันมาทางที่เรายืนอยู่บ่อยมาก
((คงจะมองป้ายที่เราเขียนผิด)) แล้วมีค้อนด้วย ฮ่าๆๆ
น่ารักที่สุดเลย เราก็ยังหน้าด้านยกป้ายอ่ะ เหอๆ

แล้วก็มีช็อตที่พี่ทาโบล้ชี้ให้พี่มิทราดูป้ายน้องปอ
ที่เขียนว่า กุมซือร่า ฮ่าๆๆๆ แล้วก็ขำกันใหญ่เลย
ระหว่างสัมภาษณ์อย่างให้มีช็อตวายนะ
บูม มะเหมี่ยว น้องปอ กริ๊ดกันลืมตาย

จบสัมภาษณ์ ร้องเพลง 2 เพลง
เลิฟ เลิฟ เลิฟ กับ แฟน ชอบสองเพลงนี้มากมาย
ยิ่งได้ดู ก็ยิ่งอยากดูคอนเร็วๆ อยากดูเดี๋ยวนี้แล้วเนี้ย

พอจบงาน ก็มีจับฉลากว่าใครจะได้ขึ้นไปดูสัมภาษณ์
แค่ขึ้นไปนั่งดูเฉยๆอ่ะ ไม่ใช่มีท แล้วน้องปอก็ได้ไป
ดีใจกับน้องมากมาย

วันจันทร์ที่ 11 สิงหา
ไปเรียนปกติ แต่จิตใจลอยไปหาพี่ทาโบล้แล้ว
นั่งเพ้อพี่ทาโบล้ทั้งวันให้โจฟัง ฮ่าๆๆ
แต่พี่ฟ้า กับ น้ำหอมโดด

ตอนเย็นนั่งรถกลับบ้าน มะเหมี่ยวโทรมาบอกว่า
เค้าไปอัดไนน์เอนท์เตอร์เทน แทบจะกรีดร้องบนรถตู้อ่ะ

6 โมงถึงบ้าน กินข้าว มะเหมี่ยวโทรมาบอกอีก
เค้าไปกินข้าวที่สยามกัน อีบูมแทบจะบ้าตาย
อยากออกจากบ้านใจจะขาด แต่น้ารัตน์ไม่ให้ออก
ตอนเดินไปหลังบ้านไปบืนร้องไห้เลยอ่ะ
((ตอนนี้ที่นั่งพิมพ์อยู่ พอนึกถึงแล้วน้ำตามันไหลเองอ่ะ))
วันนั้นจะบ้าตายจริงๆนะ

3 ทุ่มกว่า มะเหมี่ยวโทรมาอีก
บอกว่าเค้ากินข้าวเสร็จแล้ว แล้วเดินออกมา
ก็ได้จับมือทุกคนเลย ยกเว้นพี่มิทรา
ที่มะเหมี่ยวมันยื่นมือเข้าไปจับเองเลย - -*
ตอนนั้น น้ำตาไหลไม่หยุดเลย เสียใจ

วันอังคารที่ 12 วันแม่
โทรไปบอกแม่แต่เช้าว่า ไปนอนหอพี่ฟ้านะ
จะไปส่งพี่ชายกลับเกาหลี ไม่ได้บอกรักแม่สักคำ
เสียใจว่ะ เป็นลูกที่ไม่ดีเลยจริงๆ

ถึงสยามประมาณ 5โมงกว่าๆได้ แต่รอมะเหมี่ยวนาน ฮ่าๆ
เราไปกินโอโตยะ กินเสร็จ เราก็คิดว่า ซื้อของให้พี่ทาโบล้กัน
ก็ได้ตุ๊กตาช้างน่ารักตัวเล็ก ราคาไม่แพงมากมา 1 ตัว
จริงๆตั้งใจจะให้พี่มิทรา แต่คิดกันแล้วว่า
เค้าคงไม่ยื่นมือออกมารับอ่ะ เหอๆ ให้พี่ทาโบล้ไปแหละ

ถึงอนุสาวรีย์ประมาณ 1 ทุ่มได้ ตอนแรกว่าจะไปรถเมล์
บังเอิญเจอคนใส่เสื้อแฟนคลับ ก็เลยเข้าไปทัก
ไปๆมาๆ ก็เลยไปพร้อมพี่เค้าเลย พี่ใจดีมากมาย
พี่ออม พี่เอ้ พี่อีกคนลืมชื่ออ่ะ อิจฉาพี่ๆมากมาย
ได้ถ่ายรูปคู่ตั้งแต่ตอนมาด้วยง่ะ อยากมั่ง

ถึงสนามบิน เกือบ 3 ทุ่ม แฟนคลับที่มาส่งน้อยมากกกกกก
แต่ตกใจมาก เอพิคไฮมากเร็วโค่ดๆๆๆ
3ทุ่มก็มาเช็คอินแล้วอ่ะ
เราก็ยื่นตุ๊กตาให้พี่ทาโบล้พร้อมกับในมือ
อีกข้างถือป้ายที่เขียนชื่อพี่ทาโบล้ผิดนั่นแหละ
ขำพี่ทาโบล้อ่ะ มองหน้าเรา มองป้าย พยักหน้า
แล้วก็หยิบตุ๊กตาช้างไปจากมือเรา ฮ่าๆๆๆๆ

ตลกมาก ตอนที่เช็คอินกันเสร็จ มีเดินออกไปข้างนอกอีกรอบ
ไปสูบบุหรี่กัน แล้วสักพัก รถตู้สตาฟไทยก็ขับออกไป
ทิ้งให้เอพิคไฮสามคน กับสตาฟเกาหลีสองคน ยืนอยู่ข้างนอกอย่างนั้น
เหอๆ ถ้าเป็นเอสเจคงไม่มีโมเม้นอย่างนี้อ่ะ ขำดี

สักพักเค้าก็เดินเข้ามาอีกรอบ แล้วก็เข้าไปข้างในเลย
เข้าไปเร็วมากอ่ะ เครื่องขึ้น 23.50 แต่ 21.30 เข้าไปกันแล้ว
สงสัยจะไปชอปปิ้งกัน ฮ่าๆๆๆๆ

บูมกับมะเหมี่ยว เพ้อกันมากมาย ตายกันอย่างสงบ ฮ่าๆๆๆ


วันพฤหัสที่ 14 สิงหา
ช่างมาซ่อมคอม ตอนแรกน้าโต้งโทรมาบอก
ดีใจมากมาย คอมจะใช้ได้แล้ว
กลับบ้านมารีบเปิดคอมเช็ค
พระเจ้า ช็อค สติหลุด ทุกสิ่งทุกอย่างของเรา
หายไปแล้ว ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้จนปวดหัว

วันพุธที่ 20 สิงหา
ไปดูวอลล์-อี คนเดียว
หนังน่ารักมากมายอ่ะ ชอบๆๆๆๆๆ
ดูเสร็จไปกินโออิชิเอ็กเพรส พี่ปืนเลี้ยงวันเกิด
แต่เราก็ออกเองด้วยส่วนนึง ไปกันตั้ง 10 คน
มี พี่ปืน พี่เน็ก พี่โจ๊ก พี่เมี่ยว พี่โจ๊ก นันทา เรา อาร์ ตั้ม ดล

วันพุธที่ 27 สิงหา
ไปกินชาบูชิ ไปกัน 7 คน
พี่ปืน เรา พี่ฟ้า โจ พี่ไก่ นัท พี่แนน

วันศุกร์ที่ 29 สิงหา
ไปส่งเอกสารที่อคาเด็กซ์ มีสอบข้อเขียนด้วย
ทำให้รู้ว่า เราโง่ภาษาอังกฤษมากมาย
ระหว่างนั่งสอบไป นี่โดนพี่ๆกดดัน
โดนพี่ๆนั่งล้อม แต่กดดันสุดคือ พี่คนนั้น
แซวอยู่ได้ เขิน ไม่มีสมาธิจะทำเลย
พูดอะไรมาเราก็เลยต้องพูดกัดๆกลับไป
ทั้งๆที่อยากหันไปมองหน้าใจจะขาด

เสร็จก็ไปเตรียมงานเจเอ็ด
กว่าจะเตรียมงานเสร็จ ปาไป 5 ทุ่ม
ง่วงแต่กะ 6 โมงแล้ว เหอๆ

วันเสาร์ที่ 30 สิงหา
ตื่นสายมากๆๆๆๆ ริบบิ้นนัด 7 โมงที่งาน
แต่อิบูมตื่นมา 7.40 โดยน้ารัตน์ปลุก
คือว่าถ้าน้ารัตน์ไม่ปลุกก็หลับตายไปแหละ
ไปถึงงาน 9 โมง รู้สึกผิดมากมาย
ใครโทรมาไม่กล้ารับโทรศัพท์ทั้งนั้น

อยู่งานถึงเที่ยง ก็ต้องออก ไปเรียนพิเศษ
เรียนเสร็จว่าจะรีบไปดูโฮลี่ แต่ด้วนความ
ชะล่าใจขอตัวเอง คิดว่ายังไงงานก็เลทอยู่แล้ว
ยังไงก็ไปทัน แล้วก็เซนเซย์ทำการบ้านเราหาย
เราก็เลยรอเซนเซย์หาการบ้านด้วย แต่ว่า
ก็หาไม่เจอ ฮืออออออ ขี้เกียจทำใหม่น้าาาา

ถึงสยามโทรหาพี่ฟ้า พี่ฟ้าพูดมาคำแรก
โฮลี่เพิ่งเต้นเสร็จเมื่อกี้ แทบร้องไห้อ่ะ
เศร้า ไม่ได้ดูอีกแล้ว ฮืออออออออออ

แต่ก็รู้ว่ายังไงโฮลี่ก็ยังอยู่แถวๆหลังเวที
ก็ลากพี่ฟ้ากับโจไป ก็เจอ ก็ถ่ายรูปกับโฮลี่กันใหญ่
น้องเรียวน่ารักมากกกกกกกก
แต่นุนคราวนี้น่ารักได้โล่ ไม่ไหวนะ ผมทรงนี้

แล้วก็ไปยืนดูวงโควฟกัน แอ้กับน้ำหอมก็ตามมา
ดูกันจนถึงวงสุดท้ายอ่ะ มิราเคิลอีกแล้ว ฮ่้าๆๆๆ
วงน้องไอซ์มาเป็นเกสให้มิราเคิลด้วย น่ารักมากมาย
มาเต้น คุกกี้งคุกกี้ง

วันอาทิตย์ที่ 31 สิงหา
ตื่นมาแต่เช้ามาซักเสื้อนิสิต ออกจากบ้านตั้งกะยังไม่เที่ยง
ไปถึง บีทีเอส หมดชิต ก่อนเวลานัดด้วย คริคริ ดีใจ
ปกติจะไปช้าทุกทีอ่ะ

ไปถึงาน เคเอฟซี ก็บ่ายกว่าๆล่ะ
อิบูมตรงดิ่งไปบูธพี่เต๋าเลย ฮ่าๆๆๆๆ
หมดตัวกับบูธนี้ค่ะ ฟิก 2 เล่ม เข็มกลัด สติกเกอร์
แทบจะไม่เหลือเงินกลับบ้าน
แล้วก็เจอน้องปอ น้องปลา อีฟ ดีใจๆ
ขำอีฟ ใช้พี่ต๋าถ่ายรูปรวมแฟมมิลี่ ฮ่าๆๆ

พอเดินรอบงานล่ะเราก็ชวนทุกคนไปดูฮานะโยริดังโงะกัน
แต่น้องปอ กับน้องปลาไม่ดู ไปถึงพารากอนก็แยกย้ายกัน
เรา พี่ฟ้า น้ำหอม ขึ้นไปจองตั๋วกันก่อน
ให้อีฟ น้องปอ น้องปลา แล้วก็เพื่อนอีฟไปกินข้าวก่อน

ขึ้นไปถึงชั้น 5 แทบช็อค คนเยอะเกิ๊น
แถมโง่ไปต่อแถวที่เร็ว โดนหลอกให้ซื้อป๊อบคอร์นกับน้ำเลย
เสียตังค์ไปอีก 169 บาท เหอๆๆๆๆ

ดูฮานะโยริทั้งหมด 7 คน
มีเรา พี่ฟ้า น้ำหอม อีฟ เพื่อนอีฟ แอ้ น้องแอ้

ตอนดู โอ้วววว อึดอัดมากมาย กริ๊ดไม่ได้
กลัวคนอื่นจะเตะออกจากโรงซะก่อน
พี่ชุนน่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ เห็นแล้วอยากกริ๊ดดดด
อยากจะนั่งดูอยู่บ้านจริงๆ

ดูหนังเสร็จ ลงไปดูโควฟเวอร์ต่อ
แอ้อดดู เอสโอเอส ลงมาถึง เต้นเสร็จพอดี เหอๆ
แต่ได้ดูวงคิส โควฟนิวส์ สนุกมากมาย
อิบูม ยืนร้อง+เต้น โดยไม่ได้อายใครทั้งสิ้น เหอๆ

ก็ดูจนจบงาน โฮลี่ได้รางวัลชมเชย เย้ๆๆๆๆ รักโฮลี่

แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน


ชีวิตเดือนนี้ เหนื่อยมากมาย
งานก็เยอะ งานที่ยังไม่ได้ทำก็เยอะ
ใกล้จะเป็นศพเข้าไปทุกวันๆๆๆๆๆ
ยิ่งเีรียนก็ยิ่งโง่ เฮ่ออออออ เซ็งตัวเอง

ปล.เดือนนี้ใช้เงินเยี่ยงได้เงินเดือนล่ะ 30000
ปล.เดินนี้กินโอโตยะไป 4 รอบ ข้องใจมาก ใส่กัญชาให้กินเปล่าว่ะ กินแล้วติด
ปล.เค้ารักพี่ทาโบล้
ปล.ใครอ่านจบมั่ง???

โอ้เย้ ไม่มีเวลามาอัพบล็อคเลยง่ะ
เรื่องที่จะอัพ ผ่านมา 1 อาทิตย์ล่ะ ถึงได้ฤกษ์มาอัพ

จะอัพเท่าที่จำได้ล่ะกัน
อย่างน้อยก็เก็บไว้เป็นความทรงจำ ของตัวเอง


เริ่มตั้งแต่วันศุกร์ที่ 11 ไปเรียนตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 4 โมงเย็น
แต่ว่าใจลอยไปถึงโอป้าตั้งนานแล้ว
เรียนเสร็จ โทรหาเฟินก่อนเลยว่าอยู่ไหน
เฟินบอกว่าโอป้าซ้อมกันอยู่ที่อิมแพคตั้งแต่บ่าย 2
บูมกับพี่ฟ้าก็เลยกลับห้องพี่ฟ้าของของไปเก็บ
เปลี่ยนเสื้อผ้า หาของกินเติมพลังกันก่อน

5 โมงกว่าๆออกจากหอพี่ฟ้า ไปอิมแพค
ถึงอิมแพคเกือบจะหกโมง ก็เดินไปหาเฟิน
เฟินนั่งอยู่กับ แป้ง ตอง ติ้ว แล้วสักพัก
ก็มีน้อง(ที่รู้จักกับใครสักคน) เดินมาเล่าเรื่องคยูให้ฟัง
เรื่องมีอยู่ว่า คยูเดินออกมาหาห้องน้ำ - -* ((ปาดเหงื่อ 1 ที)
กี้เดินออกมาด้วยหน้าเอ๋อๆ มีแฟนคลับยืนอยู่แถวนั้นนิดหน่อย
แล้วก็มีพี่สตาฟ? การ์ด?? สักคน ยืนอยู่
เค้าก็งงๆ ว่าศิลปินเดินออกมาได้ไง ฮ่าๆๆๆ
สรุปกี้ได้เข้าห้องน้ำตรงไหนก็ไม่รู้ ก๊ากกๆๆๆ

ระหว่างนั่งรอ โอป้าซ้อม ก็เม้าท์นู้นเม้าท์นี่ไปเรื่อย
แล้วในที่สุดก็ได้เจอพี่ส้มแล้วววววว
วิ่งเข้าไปกอดเลยทีเดียว ฮ่าๆๆ
เจอแก๊งค์ 999 เกือบครบแหละ แต่บางคนก็จำได้แต่หน้า
ไม่รู้ชื่อสักที เหอๆ

น่าจะประมาณทุ่มกว่าๆได้
ก็มีฮอนด้าซีวิค(รุ่นไม่ใหม่มาก)
มาจอดแถวๆที่พวกเรานั่งกันอยู่
ก็ไม่ได้คิดอะไร นึกว่าเป็นรถใครก็ไม่รู้ ที่ไม่สำคัญ
แต่ที่ไหนได้ สักพักมีเสียงกริ๊ดค่ะ
เป็นโจวมี่ที่เดินลงมาจากรถ
ให้ตายเถอะ ทั้งๆที่ห่างไปจากเรานิดเดียว
แต่วิ่งไป ก็เจอแต่แผ่นหลังของโจวมี่ซะแล้ว เซ็ง

ระหว่างรอนี่ก็มีสายข้างในหลายคนมาก
ก็มีพี่ของตอง ที่ตองจะโทรถามตลอด
แล้วก็จะคอยรายงานว่าข้างในเค้าทำอะไรกัน
แล้วก็มีเพื่อนเฟิน (ตั้งแต่สมัยอนุบาล) แป้งแซว
บอกว่าเป็นรักแรกของเฟิน ฮ่าๆๆๆๆ
เค้ามาทำงานเป็นสตาฟ (อยากเป็นมั่ง)
ก็มีแอบมาเล่าให้ฟังหลายเรื่อง ฮ่าๆๆ

แล้วพวกเราก็รอกันต่อไป รอกันจนจะหลับคาอิมแพค
คือว่าถ้ามีเสื่อนี่ก็คงจะลงไปนอนไปแล้ว เหอๆ
จนถึงประมาณ เกือบเที่ยงคืนได้ โอป้าถึงจะซ้อมเสร็จ
แล้วกว่าจะเดินออกมาขึ้นรถได้ ก็นานได้อีก
แต่ว่าพวกเราไม่ได้อยู่ดู เพราะว่าต้องวิ่งไปขึ้นรถตู้
กับคนที่เฟินกับตองรู้จัก ไม่งั้นจะออกจากอิมแพคไม่ได้

ตอนแรกเกือบจะตามไม่ทัน เพราะว่ารถตู้ที่ตามเยอะมากกกก
รถตู้เรานี่อยู่คันที่เท่าไหร่ไม่รู้ เหอๆ
แต่ว่าพอขึ้นทางด่วน แล้วถึงด่านแรกที่ต้องจ่ายเงิน
รถตู้เราก็แซง รถบัสโอป้าซะงั้น ฮ่าๆๆๆ
แล้วก็มาถึงดุสิตอย่างรวดเร็ว
เราว่ามาถึงเป็นคันแรกที่ตามมาจากอิมแพคเลย

ลงรถตู้มา มีคนมารอที่ดุสิตเยอะพอสมควร
ดีนะที่พวกเรามาถึงเร็ว ไม่งั้นก็ไม่มีที่ยืนหน้าๆเลย
ขอบคุณที่มีคนเสียสละที่ข้างหน้า ติดกับขอบสระ
ฝั่งซ้ายหันหน้าเข้าโรงแรมให้เรา ไม่งั้นเราก็คงมองไม่เห็น

อีกประมาณ 5 นาที รถบัสโอป้าก็เลี้ยวเข้าดุสิตมา
แต่กว่าโอป้าจะเดินลงมาจากรถนี่แอบนานอยู่
เพราะว่าหลับกัน ฮ่าๆๆๆ ไม่หลับได้ไง
ตอนนั้นก็ตี 1 กว่าแล้ว
ตอนนั้นจำได้แต่ ม๊าเดินลงมาคนแรก
แล้วม๊าก็มองแฟนๆทั้ง 2 ข้าง
แล้วก็ ซีวอน ที่เดินลงจากรถมาพร้อมกับ
กล้วย 1 หวีในมือ - -* เออะ ใครให้กล้วยชเวฉ่อย
แล้วก็เป็นใครอีกก็ไม่รู้ จำได้อีกทีคือ อีซองมิน
อ้วนใส่หมวกง่ะ มองไม่ค่อยเห็นหน้าเลย
แต่อ้วนอ่ะ ก้มลงไปเก็บอะไรก็ไม่รู้
ไม่รู้ว่าเป็นของที่อ้วนทำตก
หรือเป็นของที่แฟนคลับโยนให้ก็ไม่รู้
แล้วก็ป๊า ใส่เสื้อเหลือง ลากกระเป๋าลงมา
ตอนนั้นมีความรู้สึกว่า ไม่มีใครสนใจป๊า
แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ เฟินบอกว่า นึกว่าเป็นสตาฟ
เหอๆ ซะงั้นอ่ะ ป๊ากลายเป็นสตาฟไปแล้ว
ต่อมาก็ยัยหมวย หมวยเดินลงมาพร้อมกล้องวีดิโอในมือ
แล้วก็เป็นคิบอม แล้วใครอีกก็ไม่รู้
แต่ฮา คยูไม่ไหวแล้ว คยูร่างเริงมากอ่ะ
นึกว่าจะเดินเอ๋อลงมาซะอีก
เดินลงมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ใส่หมวกฟาง
กับเสื้อสีสดใสสุดๆ นึกว่าคยูจะไปเที่ยวทะเล - -*

คือก็เห็นครบทุกคนนะ
แต่ว่าบางคน แอบแยกไม่ออกว่าเป็นใคร
เหอๆก็เล่นใส่หมวกปิดหน้าปิดตากันเกือบทุกคน

พอโอป้าเข้าโรงแรมกันหมด บูม เฟิน พี่ฟ้า
ก็ไปเรียกเท็กซี่ ไปหอเฟินก่อน
กว่าเฟินจะเก็บของเสร็จ แทบจะนอนที่หอเฟินเลยทีเดียว
แล้วก็กว่าจะถึงหอพี่ฟ้า ก็เกือบตี 3 ได้แล้วอ่ะ เหอๆ
ถึงหอพี่ฟ้า บูมรีบกินข้าวก่อนเลย หิวมากมาย
กินเสร็จภายในเวลาไม่ถึง 10 นาที
แต่ว่าบูมต้องอาบน้ำคนสุดท้าย
เพราะว่าบูมอาบช้ามากกกกกกกก
แต่กว่าจะได้อาบก็นานได้อีก เพราะเฟินมัวแต่เม้าท์ - -*
แล้วก็กว่าจะได้นอนก็ปาไปตี 4
เพราะว่าเฟินพูดไม่หยุด คือบูมต้องเงียบอ่ะ
ไม่งั้นเฟินก็จะพูดต่อไปเรื่อยๆๆๆ

จบชีวิตการตามโอป้าวันที่ 1

ปล. เหลืออีก 2 วัน เดี๋ยวมาอัพต่อ
ปอ. บล็อคหน้านี้เผาเฟิน ฮ่าๆๆๆ
ปฮ. คิดถึงโอป้ามากมาย

ลั่นล้า ลั่นล้า
เมื่อวันจันทร์เป็นเด็กไม่ดี โดดเรียนทั้งวันเลย แห&